Rage at Dawn

Rage at Dawn

باند برادران رنو که در سال ۱۸۶۶ در ایندیانا دست به ارعاب و وحشت زده‌اند، شهر سیمور را به عنوان پناهگاهی امن استفاده کرده و به سه مقام فاسد شهر باج می‌دهند. جیمز بارلو، مأمور آژانس کارآگاهی پیترسون، برای پاکسازی این باند فرستاده می‌شود و برای جلب اعتماد مقامات و برادران کندذهن، خود را به شکل یک یاغی جا می‌زند. احساسات بارلو نسبت به لورا، خواهر رنو که از روی وفاداری خانوادگی به ناچار کارهای خانه را برای پسرها انجام می‌دهد، اوضاع را پیچیده‌تر می‌کند. با برنامه‌ریزی بارلو برای سرقت از قطار در سپیده‌دم، اوضاع داغ‌تر شده و خشم‌ها سر باز می‌کند.

سال انتشار: 1955 کارگردان: Tim Whelan ژانر: Western نویسندگان: Horace McCoy، Frank Gruber امتیاز: 5.9

راهنمای والدین Rage at Dawn

نقدها و نظرات

John Chard (منتقد)

امتیاز: 7

آیا دانستن هویت واقعی من تغییری ایجاد می‌کرد؟ این داستان واقعی برادران رنو است... کلینت، کشاورز محترم، و فرانک، سیمئون، جان و بیل... که نخستین سارقان قطار در تاریخ آمریکا بودند. این خاندان بدنام با غارت، آتش‌زدن و کشتار، در میان ایالت‌های مرزی تاخت‌وتاز کردند و الگویی برای باندهای بزرگ یاغی که پس از آن‌ها آمدند ساختند: برادران جیمز، دالتون‌ها و یانگرها. سال ۱۸۶۶، مکان ایندیانای جنوبی. البته خیلی هم دقیقاً ایندیانا نیست، چون فیلم در پارک تاریخی ایالتی کلمبیا فیلمبرداری شده و ظاهراً برخی از طرفداران سخت‌گیر ژانر وسترن این را لکه‌ای بر ارزش یک وسترن می‌دانند! (هوم) من اصلاً با این نظر موافق نیستم، چون چیزی که من از یک وسترن درجه‌بندی پایین‌تر (B-Western) مثل این می‌خواهم، حس‌وحال سرسبز وسترن با آدم‌های خوب و بد کاملاً مشخص است. احساس می‌کنم کارگردان تیم ویلن به دومی رسیده و فیلمبردارش ری رنهان به اولی دست یافته است. فیلم «خشم در سپیده‌دم» حس تکراری بودن دارد، اما این نقطه ضعفی برای آن محسوب نمی‌شود، زیرا احتمالاً این فیلمی است که بیشتر از آثار قبلی الهام‌بخش دیگران بوده تا اینکه از آن‌ها تقلید کرده باشد. خیلی خوب است که یک وسترن واقعاً قرص‌ومحکم با داستانی درست و قابل‌اعتماد داریم. استفاده از بازیگران حرفه‌ای درجه‌یکی مثل فارست تاککر و جی. کارول نیش برای نقش آدم‌بدهای داستان مسلماً به اثر کمک کرده است؛ درست مثل داشتن اسطوره این ژانر یعنی راندولف اسکات در نقش مرد خوب و پرجوش‌وخروش داستان. با این حال، به طرفداران اسکات که این فیلم را ندیده‌اند باید گفت که او در واقع در یک‌سوم ابتدایی فیلم حضور ندارد. اما طبق معمول ارزش انتظار را دارد و هوشمندی ویلن در این است که ما را معطل نگه می‌دارد تا اسطوره خانواده رنو به طور کامل شکل بگیرد. با صحنه‌پردازی‌های عالی (سکانس‌های قطار واقعاً ارزش وقت گذاشتن را دارند) و چرخشی به طرز فوق‌العاده تاریک در پایان‌بندی که برخلاف جریان معمول است (شاهکاری از سایه‌بازی در جریان)، این فیلم تبدیل به اثری در ژانر وسترن می‌شود که ارزش یک بار نگاه کردن را دارد. ۷/۱۰ پانویس: نسخه‌های دی‌وی‌دی / مال عموم (Public Domain) این فیلم کیفیت پایینی دارند و حق مطلب را درباره لوکیشن و لباس‌ها ادا نمی‌کنند. بهترین نسخه‌ای که از این فیلم دیده‌ام از تلویزیون تجاری بریتانیا پخش شد. در انتخاب منبعی که فیلم را از آن تهیه می‌کنید احتیاط کنید.

2017-08-28