Ten Wanted Men
وقتی جان استوارت (John Stewart) به نامزد ویک کمپبل (Wick Campbell) پناه می‌دهد، کمپبل علیه او موضع می‌گیرد. او گله‌های استوارت را می‌دزدد، برادرش را به قتل می‌رساند و آدم‌کشان مزدور را به خدمت می‌گیرد. سپس او و افرادش، استوارت و چند نفر دیگر را در خانه‌ای گیر می‌اندازند و ظاهراً همه را می‌کشند. اما استوارت فرار می‌کند و به تنهایی برمی‌گردد تا شهر را از دست کمپبل و افرادش پاکسازی کند.
سال انتشار: 1955 کارگردان: H. Bruce Humberstone ژانر: Romance، Western نویسندگان: Kenneth Gamet، Irving Ravetch، Harriet Frank Jr. امتیاز: 6.0نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
جنگ منطقه‌ای اصلاً شکل نمی‌گیرد. «ده مرد تحت تعقیب» (عنوان فیلم چیزی خیلی دراماتیک‌تر از آنچه در واقعیت روی پرده می‌بینید را نوید می‌دهد) یک وسترن معمولی اما کاملاً فراموش‌شدنی از شرکت فیلمسازی اسکات-براون است. این فیلم به کارگردانی اچ. بروس هامبرستون (H. Bruce Humberstone)، با فیلم‌نامه‌ای از کنت گامت (بر اساس داستانی از ایروینگ راوتچ) و به صورت تکنی‌کالر در توسان قدیمی فیلمبرداری شده است؛ و حسابی بی‌روح به نظر می‌رسد و از نظر ساختار و اجرا ضعیف است. با مقداری طنز بی‌موقع و داستانی به‌هم‌پیوسته، این فیلم در نهایت به اثری وقت‌تلف‌کن فقط برای طرفداران پر و پا قرص رندی اسکات (Randolph Scott) تبدیل می‌شود. تماشای اینکه رندی ما دینامیت به این طرف و آن طرف پرت می‌کند لذت‌بخش است و لئو گوردون (Leo Gordon) در نقش شرور تهدیدآمیز فرانک اسکاو فیلم را مال خود می‌کند، اما متأسفانه فیلم هرگز به یک اثر ارزشمند تبدیل نمی‌شود. با توجه به فهرست بازیگرانی که شامل رندی اسکات، ریچارد بون (Richard Boone)، لی وان کلیف (Lee Van Cleef)، اسکیپ هومیر (Skip Homeier) و دنیس ویور (Dennis Weaver) است، این یک فاجعه و در عین حال مایه تاسف است. 4/10
2019-01-10Wuchak (منتقد)
**_نکات جالبی دارد، اما یکی از وسترن‌های بهتر اسکات نیست_** وقتی فرد جذابِ تحت‌تکفل یک دامدار ترسناک در آریزونا (با بازی ریچارد بون) به مزرعه یک بارون گله‌دار رقیب (رندی اسکات) پناه می‌برد، این دامدار ده گان‌فایتر سایه‌صفت را استخدام می‌کند تا اوضاع را سر و سامان دهند. لئو گوردون و لی وان کلیف در نقش این افراد حضور دارند و دنیس ویور جوان نیز نقش کلانتر را بازی می‌کند. «ده مرد تحت تعقیب» (۱۹۵۵) یک وسترن ضعیف اما قابل تماشا از اسکات است که تهیه‌کنندگی مشترک آن را هم بر عهده داشته است. این فیلم روایتی آزاد از داستان بیلی د کید است که نام‌های آن تغییر کرده و موقعیت آن از نیومکزیکو به آریزونا منتقل شده است. اسکیپ هومیر نقش کید را بازی می‌کند، هرچند که او یک یاغی نیست. اسکات نقش جان چیسوم را بر عهده دارد در حالی که لستر متوس نقش جان هنری تانستال را به عنوان پدر شخصیت هومیر پر می‌کند. در همین حال، بون نقش لارنس مورفی را به عنوان شرور اصلی بازی می‌کند و لئو گوردون اساساً نقش جیمز دولان را بر عهده دارد. در بخش بازیگران زن، جوسلین براندو (Jocelyn Brando) نقش معشوقه احتمالی اسکات را بازی می‌کند و دونا مارتل به عنوان زن جذاب لاتین تبار، نقطه اختلاف بین بون و هومیر است. با وجود بازیگران باکیفیت، شباهت به جنگ شهرستان لینکلن و کلی اکشن، از جمله پرتاب دینامیت فراوان در پرده آخر، داستان به طرز عجیبی خسته‌کننده است، البته نه به طور کامل. بنابراین این فیلم برای طرفداران وسترن‌های اسکات ارزش دیدن دارد، فقط انتظار مهارت و پختگی فیلم‌های «سوار بر وسعت خروشان» (۱۹۶۲)، «مرد قدبلند» (۱۹۵۶) یا «گره جلاد» (۱۹۵۲) را نداشته باشید. من حتی «غریبه اسلحه به دست» (۱۹۵۳) را به این فیلم ترجیح می‌دهم. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه است و در توسان قدیمی و بخش‌های بیابانی آریزونا (مانند کویر سونورا و کوه‌های سیریتا) و همچنین لونه پاین در کالیفرنیا فیلمبرداری شده است. نمره: C+
2022-08-29CinemaSerf (منتقد)
رندی اسکات هرچقدر هم که تلاش کرد، نتوانست یک شخصیت سرسخت را به شکلی متقاعدکننده بازی کند. به نظر من، او همیشه بیش از حد شبیه یک مرد محترم و درستکار به نظر می‌رسید. با این حال، این فیلم یکی از تلاش‌های بهتر او در نقش دامداری ("استوارت") است که برای محافظت از "کورین" (جوسلین براندو) در برابر چنگال‌های سرپرست شرورش ("کمپبل" با بازی ریچارد بون) وارد عمل می‌شود. کمپبل که از فرار او خشمگین شده، "اسکاو" (لئو گوردون) و دسته‌ای از یاغیان را استخدام می‌کند تا شهر را ترور کنند؛ نقشه‌ای که همان‌طور که به‌زودی به قیمت گزافی متوجه می‌شود، بدون خطر هم نیست. بروس هامبرستون، کارگردان فیلم، ریتم این ماجراجویی اکشن را به خوبی حفظ می‌کند، فیلم پر از رودست زدن‌ها، تیراندازی‌ها و حتی تخریب خانه به سبک دینامیت است و گوردون در واقع شرور بسیار خوبی از آب درآمده است. نقاط ضعف؟ خب، قضیه مثلث عشقی بعد از چند دقیقه کمی خسته‌کننده می‌شود و فیلم‌نامه هم همه‌جا پخش و پلاست؛ حتی سعی می‌کند سراغ شوخی‌های بسیار ضعیفی هم برود! فیلم همچنان یک وسترن نسبتاً قابل تماشا است، اما می‌ترسم که تأثیر چندانی روی شما نگذارد؛ مطمئناً روی من که این‌طور نبود.
2022-11-14