Untamed

CinemaSerf (منتقد)

«کیتی» (با بازی سوزان هیوارد) و شوهرش «شان» (با بازی جان جاستین) دارن تلاش می‌کنن تا مزرعه سیب‌زمینی‌شون رو توی ایرلند سرپا نگه دارن، اما وقتی به بن‌بست می‌خورن، تصمیم می‌گیرن برای پیدا کردن فرصت‌های بهتر به آفریقای جنوبی مهاجرت کنن. اونا به اونجا می‌رسن ولی خیلی زود می‌فهمن که پول درآوردن توی این سرزمین جدید هم اصلاً راحت‌تر از وطن خودشون نیست. کیتی اونجا با عشق قدیمی‌ش «پل» (با بازی تایرون پاور که اصلاً بازی خوبی ارائه نداده) روبرو میشه؛ مردی هلندی‌تبار که مصممه برای آرمان بوئرها علیه نفوذ بریتانیایی‌ها بجنگه. تراژدی همیشه سایه به سایه «کیتی» حرکت می‌کنه و فیلم هم زندگی پرفرازونشیب و روابط اون رو دنبال می‌کنه، در حالی که سعی داره یه تاریخچه سیاسی ساده و ابتدایی از شکل‌گیری آفریقای جنوبی بهمون بده.

اما چیزی که در واقعیت تحویل می‌گیریم، یه ملودرام خسته‌کننده و سردرگمه که سوزان هیوارد هم اصلاً در بهترین فرم خودش نیست و مدام داره بین مردهای زندگیش (که از اواسط فیلم «هوت» با بازی ریچارد ایگان هم بهشون اضافه میشه) دست‌وپا می‌زنه، انگار داره شعبده‌بازی می‌کنه! شخصیت‌پردازی‌ها اصلاً چنگی به دل نمی‌زنن و هیچ‌کدوم دوست‌داشتنی نیستن. هرچند فیلم‌برداری کار واقعاً چشم‌نوازه، اما نمی‌تونه این درام کند و بلاتکلیف رو نجات بده. تنها نکته مثبت فیلم حضور گاه‌وبیگاه «اگی» (با بازی اگنس مورهد) هستش که شاید تنها آدم عاقل کل این ماجرا باشه. فیلم خیلی طولانیه و مدام یه سناریوی کوتاه رو تکرار می‌کنه؛ یعنی یه بار نشونش میده، دوباره ریستش می‌کنه و با یه زاویه دیگه همون رو تکرار می‌کنه. متاسفانه باید بگم فیلم واقعاً خسته‌کننده‌ایه. شرمنده!