The Intimate Stranger

The Intimate Stranger

رجی ویلسون، تدوین‌گر سابق سینما در هالیوود، پس از رسواییِ ارتباط با زنی اشتباهی، ناچار به ترک آنجا شد. او که مصمم بود در صنعت سینما بماند، به لندن نقل مکان کرد تا همه‌چیز را از نو بسازد. رجی با تلاش در استودیوی کامن‌ولث پیکچرز پله‌های ترقی را طی کرد و در نهایت توسط رئیس استودیو، بن کیس، به مقام تهیه‌کننده اجرایی رسید؛ رئیسی که پس از ارتقای رجی بیشتر نقشی تشریفاتی پیدا کرده است. هرچند برخی این تصمیم را تلاشی برای قبضه قدرت می‌دانستند، اما رجی با لزلی، دختر بن، نیز ازدواج کرد تا گذشته‌اش را فراموش کند و واقعاً عاشق او بود. او اکنون مشغول کار بر روی بزرگ‌ترین پروژه دوران حرفه‌ای‌اش به نام «کسوف» است؛ فیلمی که بن اعتقاد چندانی به آن ندارد و آن را بیش از حد پرهزینه و اغراق‌آمیز می‌داند. از این رو، رجی از یکی از دوستان قدیمی‌اش، یعنی کِی والاس بازیگر هالیوودی و معشوقه سابقش کمک می‌گیرد؛ کسی که انگیزه تجدید رابطه با رجی برایش به اندازه حضور در فیلم وسوسه‌انگیز بوده است. درست حوالی شروع کار بر روی فیلم، نامه‌هایی از سوی زنی به نام اِولین استوارت از نیوکاسل به دست رجی می‌رسد. با وجود ادعای رجی مبنی بر نشناختن او، این نامه‌ها لحنی عاشقانه دارند و در آن‌ها تقاضا شده که او دوباره به زندگی‌اش بازگردد. هر چه نامه‌های بیشتری می‌رسد، او بیشتر به این باور می‌رسد که این زن دست‌کم خودش گفته‌هایش را باور دارد، زیرا جزئیات گذشته‌شان را با تاریخ و مکان‌هایی اثبات می‌کند که رجی تأیید می‌کند در همان زمان‌ها آنجا بوده است. سفر به نیوکاسل برای روبه‌رو شدن با او، سردرگمی رجی را دوچندان می‌کند، زیرا اصرار زن باعث می‌شود او بیشتر به این نتیجه برسد که او حقیقت را می‌گوید. آیا رجی آن‌طور که خودش فکر می‌کند در حال دیوانه شدن است، یا ماجرای پنهانی دیگری پشت این ادعاها قرار دارد؟

سال انتشار: 1956 کارگردان: Joseph Losey, Alec C. Snowden ژانر: Drama، Film-Noir نویسندگان: Howard Koch امتیاز: 6.2

راهنمای والدین The Intimate Stranger

نقدها و نظرات

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 6

توی این درام معمایی، یکی دو صحنه بین «رجی» (ریچارد بیسهارت) و «اِولین» (مری مورفی) وجود داره که واقعاً خوب و تأثیرگذار دراومده. اولین شروع می‌کنه به تعقیب و مزاحمت برای رجی و فشار سنگینی روی ازدواجش با «لزلی» (فیث بروک) می‌ذاره؛ هرچند رجی دست روی قرآن می‌ذاره و قسم می‌خوره که اصلاً تا حالا این زن رو ندیده! وقتی این زوج برای رو در رو شدن با زن به نیوکاسل می‌رن، اوضاع بدتر می‌شه؛ چون زن یه عکس امضاشده از رجی رو نشون می‌ده... اصلاً قضیه چیه؟ خب، داستان شروع خیلی جذاب و پرکششی داره، اما بقیه‌ش خیلی زود افت می‌کنه. با ورود کنستانس کامینگز (در نقش بازیگر دل‌باخته، «کِی») و رئیس منصف اما مشکوکش «بن» (با بازی راجر لیوسی که خیلی هدر رفته)، فیلم تبدیل می‌شه به یه داستان نخ‌نما از دورویی و توطئه‌چینی که نمی‌تونه بار روان‌شناختی رو خوب حفظ کنه و به یه ماجرای شلخته و بی‌رمق تبدیل می‌شه. بیسهارت بازی قابل قبولی داره، یعنی نهایتاً همین قدر می‌شه در موردش گفت، و صدای راجر لیوسی هم همیشه به فیلم‌ها جلوه میده؛ اما غیر از این‌ها، فیلم فقط همون بیست دقیقه اولِ گیراش رو داره و بس.

2023-05-26