The Long Arm

The Long Arm

فردی وارد گاوصندوق یک شرکت در لندن شده، اما هیچ آثار زور یا مواد منفجره‌ای دیده نمی‌شود و کلیدها هم گم نشده‌اند. یک سرپرست پلیس به همراه سرجوخه‌ای تازه کار اما بسیار باانگیزه روی پرونده تحقیق می‌کنند. همسر سرپرست پلیس نگران امنیت جانی اوست، اما سرپرست همیشه به آرام کردن او توجهی ندارد. سپس گاوصندوق شرکت دیگری نیز بدون استفاده از زور سرقت می‌شود، اما خودروی فرار سارق با یک عابر پیاده تصادف می‌کند که بعداً جان می‌سپارد. به نظر می‌رسد هیچ ارتباطی بین این جرایم وجود ندارد، اما خودروی فرار در یک اوراقی رها شده پیدا می‌شود. یک روزنامه دور افتاده داخل ماشین ممکن است سرنخی کلیدی برای حل پرونده باشد، اما مدارک چندانی در دست نیست.

سال انتشار: 1956 کارگردان: Charles Frend ژانر: Crime، Drama، Mystery نویسندگان: Robert Barr، Janet Green، Dorothy Christie امتیاز: 7.0

نقدها و نظرات

John Chard (منتقد)

امتیاز: 8

راز کار اینه که کلید رو دنبال کنی! فیلم «دست دراز قانون» (The Long Arm) رو چارلز فرند کارگردانی کرده و فیلمنامه‌ش رو جَنت گرین و رابرت بار نوشتن. بازیگرای اصلی‌ش جک هاکینز، جان استراتون، دوروتی آلیسون و مایکل بروک هستن. موسیقی متن اثر جرارد شورمانه و فیلمبرداریش هم کار گوردون داینزه.

سرپرست کارآگاهان، تام هالیدی (با بازی هاکینز) رهبری پرونده سرقت‌های سریالی از گاوصندوق‌ها رو بر عهده داره؛ پرونده‌ای که در ادامه تبدیل به یک پرونده قتل میشه. این فیلم محصول استودیو ایلینگ، یک معمای پلیسی عالی و دقیق تو سبک رویه‌ای (Procedural) هست. روند تحقیقات خیلی طبیعی پیش میره و اصلاً سراغ اتفاقات غیرمنطقی و عجیب‌وغریب نمیره، و حس‌وحال معما همیشه پررنگ باقی می‌مونه. حاشیه داستان هم به سختی‌ها و دغدغه‌های همسران و نامزدهای پلیس‌ها می‌پردازه که شوهرانشون انگار با اداره پلیس ازدواج کردن! سازنده‌ها این موضوع رو خیلی ظریف درآوردن. شوخی‌ها و طنزهای ریز فیلم هم کاملاً سر جاشونه.

ساختار و تولید فیلم حرف نداره؛ از لوکیشن‌های متنوع لندن به زیبایی استفاده شده و داینز (فیلمبردار چراغ آبی) جلوه‌ای نوآر به اون بخشیده. از اون طرف فرند (کارگردان اسکات در قطب جنوب) ریتم کار رو محکم و جذاب نگه داشته و بازی‌های درخشانی از بازیگرا گرفته—به‌خصوص جک هاکینز که با وقار و باشکوه ظاهر شده.

اگه دنبال یک فیلم جنایی-پلیسی کلاسیک بریتانیایی هستین که به شعور مخاطب توهین نکنه، اصلاً این اثر رو از دست ندین. ۸ از ۱۰

2016-08-07