The 27th Day
پنج نفر از پنج کشور مختلف، از جمله «ابر قدرت‌ها» (آمریکا، شوروی و چین)، ناگهان خود را در یک سفینه فضایی بیگانه می‌بینند. یک موجود بیگانه به هر کدام از آن‌ها محفظه‌ای حاوی چند کپسول می‌دهد. هیچ قدرتی روی زمین نمی‌تواند این محفظه‌ها را باز کند، مگر با فرمان ذهنی شخصی که محفظه به او داده شده است. به هر یک از این افراد قدرت مرگ و زندگی داده شده است. هر کدام از آن‌ها این توانایی را دارند که کپسول‌ها را فوراً به هر مختصاتی که می‌خواهند پرتاب کنند و هر کپسول تمام حیات بشری را در شعاع ۳۰۰۰ مایلی از محل تعیین‌شده نابود خواهد کرد.
سال انتشار: 1957 کارگردان: William Asher ژانر: Sci-Fi نویسندگان: John Mantley، Robert M. Fresco امتیاز: 6.1نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
ایده اولیه این فیلم واقعاً جالب و جذابه. پنج نفر توسط یه نژاد بیگانه بسیار پیشرفته دزدیده می‌شن و به هر کدومشون یه کپسول مرگبار داده می‌شه. این کپسول‌ها فقط با فرمان صاحبشون باز می‌شن، اما اگه باز بشن، نسل بشر منقرض می‌شه. این پنج نفر از کشورهای مختلف و قشرهای متفاوت جامعه هستن و وقتی اون موجود بیگانه هویت این گروه رو به کل دنیا اعلام می‌کنه، زندگی‌شون پر از آشوب و ناامنی می‌شه؛ وضعیتی که اگه بخوان مردم رو از مرگ حتمی نجات بدن، باید بیست و هفت روز تحملش کنن!
«آرنولد ماس» تمام تلاشش رو می‌کنه تا ادای شخصیت «کلاتو» (Klaatu) رو دربیاره و «ویلیام اشر» هم داستانی تامل‌برانگیز درباره واکنش مردم عادی و دولت‌هاشون در چنین شرایط سختی به ما ارائه میده. با این حال، «جین بری» رهبری یه گروه بازیگری نه‌چندان قوی رو بر عهده داره و این موضوع واقعاً به این داستان خوب ضربه زده. بازی او حتی در بهترین حالت هم چندان تعریفی نداشت و اینجا نه او و نه «والری فرنچ» در نقش «ایو»، حق مطلب رو درباره جذابیت و پیچیدگی داستان ادا نمی‌کنن. پایان فیلم، حتی بعد از چند بار تماشا، یکم ناامیدکننده‌ست؛ اما ایده کلی فیلم باعث می‌شه که ارزش تماشا کردن رو داشته باشه.