A Chairy Tale

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 7

شلوار سفید، کفش سفید، جوراب تیره!! تعجبی نداره که صندلی دلش نمی‌خواست کسی با این تیپ روش بشینه! واقعاً تو نیمه اول این درام هوشمندانه، صندلی تمام تلاش‌های این پسر بدسلیقه در لباس پوشیدن رو برای نزدیک کردن باسنش به خودش کاملاً رد می‌کنه.

آدم داستان وقتی شکست رو قبول می‌کنه، یه ترفند دیگه رو امتحان می‌کنه؛ تصمیم می‌گیره روی زمین بشینه و کلاً صندلی رو نادیده بگیره. به نظر می‌رسه این کار موقتاً صندلی رو که حالا نادیده گرفته شده و انگار قهر کرده، آچارکشی می‌کنه و تو منگنه می‌ذاره، اما خیلی زود دوباره یه جورایی درگیری‌ها شروع می‌شه و حرکات عجیب و غریب مرد و صندلی پرجنب‌وجوش‌تر می‌شه، درست مثل موسیقی زنده سیتار راوی شانکار. اما آیا بالاخره کسی موفق می‌شه روی صندلی بشینه؟ این یه جنگ فرسایشی سرگرم‌کننده (و شاید آهنربایی؟) هست که تو همون مدت زمان ده دقیقه‌ایش خیلی سریع می‌گذره و لبخند به لبتون میاره.

2024-02-16