بدون پرداخت هزینه

CinemaSerf (منتقد)

به راحتی می‌شود سرزمین فرصت‌ها را در اواخر دهه ۱۹۵۰ با خانه‌های نوساز خانواده‌ها که پر از تمام امکانات مدرن هستند، تصور کرد. ایده‌آل برای زوج‌ها و خانواده‌های رو به پیشرفت. این فیلم چهار زوج از این دست را دنبال می‌کند که در مدینه فاضل حومه‌نشین خود زندگی می‌کنند، اما متوجه می‌شوند که هر کدام از آن‌ها ایراداتی دارند که از الکل و خیانت گرفته تا خشونت و نژادپرستی متغیر است؛ در واقع هر کدام از این زوج‌ها چیزی ناخوشایند در وجودشان دارند که وقتی زندگی‌شان پیش روی ما از هم می‌پاشد، همه چیز رو می‌شود. برای زمان خودش، فیلم در مورد یک رویداد واحد که به عنوان تمرکزی برای جلب توجه و مجبور کردن آن‌ها به بازنگری در زندگی‌های نسبتاً سطحی‌شان عمل می‌کند، بسیار دقیق است و احتمالاً جوآن وودوارد (در نقش «لئولا») در میان بازیگرانی که شامل جفری هانتر هستند، بیش از همه خودنمایی می‌کند؛ بازی نسبتاً تأثیرگذار تونی راندل در نقش فروشنده بی‌شرف خودرو و کامرون میچل در نقش «تروی» خشن نیز قابل توجه است. برای من فیلم کمی به سمت ملودرام زیاده‌روی می‌کند، افول تدریجی رویاهای آن‌ها کمی قابل پیش‌بینی است و گاهی اوقات، فقط کمی ساختگی به نظر می‌رسد. با این حال، فیلم به عنوان یک نمونه کوچک از جامعه، ارزش‌ها و جاه‌طلبی‌ها عملکرد خوبی دارد و همچنین به وضوح نشان می‌دهد که چگونه تفکرِ «اگه پا بده» در آن دوران حاکم بوده است. با توجه به این موارد، و همچنین برای بازی عالی وودوارد، ارزش دیدن دارد.