Saddle the Wind

Saddle the Wind

استیو سینکلر (با بازی رابرت تیلور)، گان‌فایتر (مرد مسلح) سابق و ترسناک، پس از دریافت یک تکه زمین کوچک در دره‌ای سرسبز و مقداری احشام از سوی زمین‌دار سخاوتمند، دنیس دنین (با بازی دونالد کریسپ)، خشونت را کنار گذاشته و مصمم است آرامش را در جامعه حفظ کند. با این حال، ورود ناگهانی تونی (با بازی جان کاساوتیس)، برادر بسیار جوان‌تر استیو، و نامزد خواننده‌اش در کافه، جوان بلیک (با بازی جولی لندن)، راه را برای رقابتی تلخ بین دو برادر هموار می‌کند؛ چرا که این جوان تندخو و مسلح مشتاق است تا مهارت خود را ثابت کند. تفنگ سفارشی و پرزرق‌وبرق تونی مدام تقاضای خون دارد. آیا تونی سرنوشت‌ساز ارباب دره سرسبز خواهد بود؟

سال انتشار: 1958 کارگردان: Robert Parrish, John Sturges ژانر: Drama، Western نویسندگان: Rod Serling، Thomas Thompson، Daniel Fuchs امتیاز: 6.6

راهنمای والدین Saddle the Wind

نقدها و نظرات

John Chard (منتقد)

امتیاز: 8

یک آدم غیرقابل‌پیش‌بینی که با سبک متد اکتینگ به تصویر کشیده شده است. استیو سینکلر یک گان‌فایتر سابق است که اکنون از زندگی آرامش به عنوان یک کشاورز راضی است. آرامش او زمانی به هم می‌خورد که برادر جوانش، تونی، به همراه نامزد آینده‌اش از راه می‌رسد. تونی ولع خاصی به تیراندازی دارد و وقتی یک فرد مسلح دیگر را در بار به رگبار می‌بندد، اوضاع برای خانواده سینکلر به سرعت از کنترل خارج می‌شود. فیلم «زین را به باد بسپار» عوامل پشت صحنه درجه‌یکی دارد. فیلمنامه توسط راد سرلینگ نوشته شده و رابرت تیلور و جان کاساوتیس در نقش برادران سینکلر بازی می‌کنند، بنابراین فیلمی کم‌بهرگی از نظر کیفیت نیست. به این ترکیب، فیلمبرداری فوق‌العاده در فضای باز در روزیتا، کلرادو (به لطف جرج جی. فولسی پرکار) و موسیقی متن متناسب با ژانر اثر از ال‌مر برنستین را هم اضافه کنید. اما خود فیلم چطور است؟ خب، داستان بسیار آشناست؛ گان‌فایتری که سعی می‌کند گذشته تاریک خود را پشت سر بگذارد (استیو زمانی عضو گروه کوانتریل رایدرز بوده)، جوان سرکشی که می‌خواهد برای خودش نامی دست‌وپا کند (تونی)، و بله، ما یک معشوقه زن داریم که باعث درگیری و سردرگمی می‌شود (جولی لندن در نقشی کلیشه‌ای و کم‌تقاضا). با این حال، در اینجا آشنا بودن داستان به هیچ وجه باعث دلزدگی نمی‌شود. اگر کسانی که تازه با این فیلم آشنا می‌شوند، سبک بازیگری جان کاساوتیس را بشناسند، با وجود عجیب بودن دیدن او در فضای وسترن، می‌توانند تا حدودی انتظار چه چیزی را داشته باشند. کاساوتیس متد اکتینگ را به شخصیت جوان یعنی تونی سینکلر تزریق می‌کند و چنان شدت و حتی جنونی مرزی به این جوان مغرور و ازخودرانده می‌بخشد که بازی خوب و خسته از روزگار رابرت تیلور در نقش استیو تا پایان باشکوه فیلم گم می‌شود. برای طرفداران کاساوتیس ممکن است این بازی کمی بیش از حد تحمل باشد، اما از نظر شخصی من، این یک اجرای فوق‌العاده است که فیلم را بسیار بالاتر از حد متوسط قرار می‌دهد. بازی‌های حمایتی درخشان از سوی دونالد کریسپ و رویال دانو (که کهنه‌سرباز درد کشیده جنگ داخلی است) ارائه می‌شود و زمان فیلم که زیر ۹۰ دقیقه است، کاملاً مناسب است. در نهایت، با پایان‌بندی است که «زین را به باد بسپار» از داستان و پیرنگ‌های استاندارد ژانر فاصله می‌گیرد. این سکانس که در یک دامنه تپه سرسبز پر از گل‌های یاس بنفش اجرا می‌شود، سازندگان از یک راه فرار کلیشه‌ای دوری کرده و چیزی به یاد ماندنی و کاملاً متناسب با این وسترنِ مبتنی بر متد اکتینگ به ما ارائه می‌دهند. امتیاز ۸/۱۰

2015-06-23