Zero Hour!

John Chard (منتقد)

تنش و وحشت در آسمان‌ها! فیلم «ساعت صفر!» که در سال ۱۹۸۰ به شکلی معروف در قالب «هواپیما!» مسخره شد، باعث شده فراموش کنیم که چقدر هیجان‌انگیز و جذاب است. دانا اندروز خلبانی است که از حادثه‌ای در طول جنگ آسیب دیده و وقتی خدمه و مسافران جت غول‌پیکری که در آن است طعمه مسمومیت غذایی می‌شوند، باید با اهالی درون ذهنش بجنگد. استرلینگ هایدن روی زمین نشسته، کلی سیگار دود می‌کند و هیچ امیدی به هدایت امن اندروز از طریق بی‌سیم ندارد. این اثر که یکی از نخستین فیلم‌های فاجعه‌ای هواپیمایی است، از اصول اولیه‌ای پیروی می‌کند که امروزه آن‌ها را پایه‌های این ژانر می‌دانیم. قهرمان مشکل‌دار، درگیری‌های خانوادگی، شخصیت‌های آرام، شخصیت‌های عصبی و پناهنده به ترس، بانوان جذاب، مردهای فک‌چهارگوش، شرایط آب‌وهوایی طوفانی و هواپیمایی که در خطر جدی سقوط از آسمان و کشتن تمام سرنشینان است. این فیلم گاهی اوقات در پیشبرد طرح داستانی‌اش سطحی و یک‌بعدی می‌شود، اما پای درام می‌ایستد و نیمه پایانی پرتعلیقی را رقم می‌زند که می‌تواند شما را لبه صندلی‌تان بنشاند. تماشای این اثر برای طرفداران چنین سینمایی از نان شب واجب‌تر است. اشکالی ندارد که فیلم «هواپیما!» را دوست داشته باشید و طنز هوشمندانه‌اش را ترجیح دهید، اما باید کلاه خود را به نشانه احترام برای «ساعت صفر!» هم از سر بردارید. ۷.۵/۱۰