Apache Territory
لوگان کیتس، مردی آواره و تک‌رو، در حال عبور از سرزمین سرخ‌پوستان آپاچی است. چند شهروند غیرنظامی و گروه کوچکی از سربازان در کنار یک آبشخور به او ملحق می‌شوند، اما طولی نمی‌کشد که به محاصره آپاچی‌ها درمی‌آیند. با تمام شدن تدریجی آب و غذا و عدم امکان فرار، افراد یکی پس از دیگری کشته می‌شوند. اما سرانجام طوفانی که کیتس منتظرش بود فرا می‌رسد و او با استفاده از باروت، نقشه فرارش را عملی می‌کند.
سال انتشار: 1958 کارگردان: Ray Nazarro ژانر: Action، Western نویسندگان: Charles R. Marion، George W. George، Frank L. Moss امتیاز: 5.7نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
هزار جهنم در پاپاگو ولز! فیلم «قلمرو آپاچی» (Apache Territory) به کارگردانی ری نازارو و بر اساس رمان «آخرین مقاومت در پاپاگو ولز» نوشته لویی لامور ساخته شده که فیلم‌نامه‌اش کار مشترک جورج دبلیو. جورج، چارلز آر. ماریون و فرانک ال. ماس است. در این فیلم روری کالاهون، باربارا بیتس، جان دهنر، کارولین کریگ، تام پیتمن، فرانک دکووا و لئو گوردون بازی کرده‌اند. موسیقی فیلم اثر میشا باکالینیکوف و فیلم‌برداری آن بر عهده ایروینگ لیپمن بوده است.
لوگان کیتس بیابان‌گرد (با بازی کالاهون) هدایت جمع ناجوری از غیرنظامی‌ها و سربازان سواره‌نظام را به دست می‌گیرد که دست تقدیر آن‌ها را کنار هم کشانده و گرفتار محاصره آپاچی‌های غارتگر شده‌اند. با اختلافات داخلی که گروه را از هم می‌پاشد و آپاچی‌هایی که مثل روح بیابان یورش می‌آورند، امید چندانی به زنده ماندنشان نیست. اما چرا کالاهون مدام چشم به آسمان دوخته؟
قمقمه‌های بمبی آخرالزمان!
«قلمرو آپاچی» با وجود پیروی از فرمول آشنا و استاندارد فیلم‌های محاصره‌ای، اگر بتوانید کلیشه‌ها و پیش‌داوری‌هایش را نادیده بگیرید، اثری سرراست، تند و تیز و لذت‌بخش است. داستان روی تنش‌های درونی گروه و فروپاشی‌شان زیر فشار شدید تمرکز دارد؛ آن هم در حالی که سرخ‌پوست‌های خشن هر از گاهی تک می‌زنند و جنگ روانی راه می‌اندازند. درون گروه دو خط عشقی هم وجود دارد که یکی‌شان کالاهون و بیتس را در نقش دلدادگان قدیمی نشان می‌دهد که حالا دست سرنوشت در موقعیتی فاجعه‌بار دوباره به هم رسانده‌شان. علاوه بر این، یک بزدل، یک نژادپرست افاده‌ای، یک گروهبان سواره‌نظام که توان اداره افرادش را ندارد، یک قهرمان آب‌نمک‌خوابانده و یک سرخ‌پوست از قبیله پیما که هم از آپاچی‌ها کینه دارد و هم مقداری طلا قایم کرده، به این آشوب اضافه می‌شوند. بنابراین با تمام شدن آذوقه و خشکیدن آب، همه چیز به سمت یک بن‌بست ناامیدکننده پیش می‌رود.
هیولای گیلا توی پاچه شلوار؟!
فیلم با مدت‌زمانی کمی بیش از ۷۰ دقیقه اصلاً کسل‌کننده نمی‌شود و اضافه بر سازمان کش نمی‌آید. با وجود شخصیت‌پردازی‌های کلیشه‌ای روی کاغذ، بازیگران به خوبی توانسته‌اند فیلم را سرگرم‌کننده و دیدنی نگه دارند. کالاهون (رودخانه باروت / تفنگ‌دار اجاره‌ای) در قامت یک قهرمان خشن و سرسخت عالی است و با جذبه‌ای دیدنی فیلم را رهبری می‌کند؛ دکووای نیویورکی (فرار تیر / نوک پیکان) باز هم در نقش یک بومی آمریکایی کارش را آبرومندانه انجام می‌دهد؛ و دهنر (آپاچی / سریع‌ترین اسلحه زنده) به همراه گوردون (هوندو / سواره‌نظام هفتم) ثابت می‌کنند چرا از پرکارترین بازیگران مکمل آن دوره بودند. فیلم با فرمت ایستمن‌کالر ضبط شده و بودجه‌اش در همین حد رسیده که چند نمای باز از رد راک کنیون را نشان دهد و بیشتر صحنه‌های اکشن داخل دکور و استودیو فیلم‌برداری شده است. ۶ از ۱۰.
نکته حاشیه‌ای تلخی هم درباره این فیلم وجود دارد: ظرف ۱۲ سال پس از اکران فیلم، سه نفر از بازیگران اصلی‌اش جان خود را از دست دادند. بیتس در سال ۱۹۶۹ و کریگ در سال ۱۹۷۰ خودکشی کردند و تام پیتمن جوان هم درست دو ماه پس از اکران «قلمرو آپاچی» در سینماها، بر اثر یک سانحه رانندگی در سن ۲۶ سالگی کشته شد.