The Gun Runners

John Chard (منتقد)

«آدمی که ذاتش بد نباشه، بد نمیشه. و سم، ذات تو بد نیست.» فیلم «قاچاقچیان اسلحه» (The Gun Runners) به کارگردانی دان سیگل (Don Siegel) و اقتباس فیلم‌نامه‌ایِ دانیل مین‌وارینگ و پل موناش از رمان «داشتن و نداشتن» ارنست همینگوی ساخته شده. بازیگرانی مثل آدی مورفی (Audie Murphy)، ادی آلبرت (Eddie Albert)، پاتریشیا اوونز (Patricia Owens)، اورت اسلون (Everett Sloane)، ریچارد جکل، پل بیرچ و جک ایلام در اون بازی می‌کنن. موسیقی کار از لیت استیونس و فیلم‌برداریش بر عهده هال موهر بوده.

هم‌زمان با انقلاب کوبا، سم مارتین (با بازی آدی مورفی) که صاحب قایقه، ناخواسته پاش به ماجرای قاچاق اسلحه باز میشه... رمان همینگوی قبل از این هم دو بار با موفقیت چشمگیر اقتباس شده بود (داشتن و نداشتن - ۱۹۴۴ / نقطه فروپاشی - ۱۹۵۰)، برای همین اینکه چرا دوباره سراغ ساخت یک نسخه دیگه رفتن خودش یه معماست. با این حال، فیلم اصلاً اثر پرت و نابودشده‌ای نیست، هرچند شق‌القمر هم نمی‌کنه. هسته تماتیک داستان حول قطب‌نمای اخلاقی سم مارتین می‌چرخه؛ جایی که می‌فهمه بدجور وارد بازی بزرگی شده که از حد توانش خارجه. با داشتن یک زن دلسوز در خانه (اوونز) و همراهی صمیمی‌ترین دوست الکلی‌اش (اسلون که طبق معمول عالیه)، جذابیت‌های انسانی فیلم بالاتر از حد معموله. آلبرت یک شرور تمام‌عیار و باکیفیت ارائه می‌ده و نوچه‌هاش هم کنارشن، و لحظات خشونت‌آمیزی که غافلگیرتون می‌کنه باعث میشه فیلم به چشم بیاد. البته پرده‌خوانی و تصویربرداری پشتی (Back projection) ضعیفی در بعضی صحنه‌ها دیده میشه، اما عکاسی زیبای لوکیشن‌ها جبرانش می‌کنه. موهر (فیلم‌بردار «شبح اپرا» و «لحظه گم‌شده») سایه‌روشن‌های تک‌رنگ و جذابی به تقابل‌های کلیدی شخصیت‌ها داده.

در نهایت، نقطه قوت اصلی خود آدی مورفیه که واقعاً زیر نظر سیگل تمام توانش رو گذاشته. بازی اون استحقاق فیلم بهتری رو داشت، اما با همین وضع موجود هم فیلم رو از سطح متوسط بالا می‌کشه و دیدنش رو برای طرفدارانش واجب می‌کنه. ۶ از ۱۰