Hunde, wollt ihr ewig leben

John Chard (منتقد)

برای یک سرباز مُرده، فرقی نمی‌کنه کی برنده شده و کی باخته. فیلم «سگ‌ها، می‌خواهید تا ابد زنده بمانید؟» به کارگردانی فرانک ویزبار و با فیلم‌نامه‌ای از خود ویزبار، فرانک دیمن و هاینتس شروتر بر اساس رمانی از فریتس ووس ساخته شده. یوآخیم هانسن، ویلهلم بورشرت، ولفگانگ پرایس و کارل لانگه در اون بازی می‌کنن. موسیقی اثر کار هربرت ویندت و فیلم‌برداری هم از هلموت اشلی هست.

این فیلم نمایشی از یک جهنم واقعی بود؛ یه شاهکار جمع‌وجور جنگی که به قضایا از دید یک آلمانی در طول نبرد استالینگراد نگاه می‌کنه. ما از دریچه چشم قهرمان داستان، ناامیدی و سرخورده شدنش از عقاید نازی‌ها رو لمس می‌کنیم؛ سرگرد‌های ترسو و فرمانده‌های کله‌شقی رو می‌بینیم که نیروهای آلمانی و متحدانشون رو بدون هیچ تجهیزات مناسبی به کام مرگ فرستادن.

یه هدیه کریسمس تلخ. هرمان گورینگ کیلومترها دورتر از خط مقدم، پشت تریبون موعظه می‌کنه و دهمین سالگرد رایش سوم رو جشن می‌گیره؛ در حالی که استالینگراد در آتیش می‌سوزه و ارتشش دارن گوشه یه بیمارستان صحرایی کثیف، بدون دست و پا و در حال مرگ جون میدن. دیدن این صحنه‌ها واقعاً حال آدم رو بد می‌کنه.

جدای از پیام‌های ضدجنگ فیلم، صحنه‌های نبرد فوق‌العاده حرفه‌ای ساخته شدن (البته بعضی از فوتیج‌های آرشیوی که لابلای فیلم تدوین شده مال این نبرد نیست). فیلم‌برداری سیاه‌وسفید فیلم هم لحظه‌ای چشم‌نوازه و لحظه‌ای دیگه خشونت عریان و وحشت جنگ رو به تصویر می‌کشه. بازی بازیگرای اصلی هم معرکه بود.

همون‌طور که بقیه مخاطب‌های این فیلمِ کم‌تر دیده‌شده هم اشاره کردن، زیرنویس‌هاش ضعیفه؛ گاهی انقدر سریع رد میشن که نمیشه خوند، و دیالوگ‌هایی هم که به زبونی غیر از آلمانی هستن (زبان‌های اروپای شرقی) اصلاً ترجمه نشدن. حیفه، ولی در مقایسه با اینکه فیلم انقدر قویه، میشه از این نقص چشم‌پوشی کرد. نمره: ۸ از ۱۰.