4D Man
دو برادر دانشمند به نام‌های «اسکات» و «تونی نلسون»، دستگاه تقویت‌کننده‌ای می‌سازند که به فرد اجازه می‌دهد وارد حالت چهاربعدی شده و از میان هر جسمی عبور کند. اسکات آزمایش را روی خودش انجام می‌دهد و متوجه می‌شود که با هر بار عبور از اجسام، به سرعت پیر می‌شود. او شروع به کشتن مردم کرده و با مکیدن انرژی حیاتی آن‌ها، جوانی‌اش را بازمی‌یابد. حال بر عهده تونی و نامزد اسکات، «لیندا» است که جلوی کشتار جنون‌آمیز او را بگیرند.
سال انتشار: 1959 کارگردان: Irvin S. Yeaworth Jr. ژانر: Action، Horror، Romance نویسندگان: Theodore Simonson، Cy Chermak، Jack H. Harris امتیاز: 5.8نقدها و نظرات
Cult Cinema Classics (منتقد)
فیلم 4D Man یک اثر علمی‌تخیلی درجه B مربوط به عصر اتمیه که چند تا چهره آشنا (بازیگران آینده پیشتازان فضا) مثل رابرت لنسینگ و لی مری‌وتر توش بازی می‌کنن. طبق استانداردهای امروز، شاید نشه بهش گفت فیلم ترسانک، ولی هنوز سناریوهای قتل فوق‌العاده و یک موسیقی متن جاز جالب داره. برای یک فیلم کم‌بودجه، این اثر کالت و کمپ (Campy) واقعاً لذت‌بخشه! کیفیت تولید معقولی داره و جلوه‌های ویژه میدانی و بصری بسیار خلاقانه‌ای برای فیلمی محصول سال ۱۹۵۹ به نمایش می‌ذاره! آره، شاید مجبور بشید علم واقعی رو بی‌خیال بشید و فیلم گاهی اوقات کمی لوس یا قدیمی به نظر برسه، اما با وجود یک شرور عالی و دیالوگ‌های بامزه و کلیشه‌ای، مگه غیر از اینه که ما دقیقاً عاشق همین چیزهای فیلم‌های درجه B هستیم؟ حتماً بهش یک شانس بدید.
2020-02-29CinemaSerf (منتقد)
رابرت لنسینگ (در نقش اسکات) و برادرش تونی (جیمز کانگدون) دارند روی فرمول سری کار می‌کنند که حتی «رامپل‌استیلت‌اسکین» هم با دیدنش خجالت‌زده میشه! بعد از موفقیت‌های اولیه با یک مداد و بلوک فولادی، برادر بزرگتر به زودی کشف می‌کنه که می‌تونه از دیوارها و درها عبور کنه — اما با یک هزینه سنگین. انرژی مورد نیاز برای انجام این کارها باعث پیری او میشه و تنها راهی که می‌تونه جلوی این روند پیری رو بگیره اینه که... خب، سن و سال اطرافیانش رو «قرض» بگیره!
ایده کاملاً خیالی فیلم در واقع خیلی سرگرم‌کننده‌ست، اما بازی لنسینگ و بازی واقعاً ضعیف لی مری‌وتر در نقش «لی» (معشوقه مشترک برادرها) بدجور به فیلم ضربه می‌زنه. جلوه‌های بصری برای سال ۱۹۵۹ اصلاً بد نیستند و اگرچه قطعاً فیلمی نیست که بعدها تو خاطرتون بمونه، اما وقتی بالاخره به نقطه اوجش می‌رسه (بعد از حدود ۴۵ دقیقه)، به اندازه کافی سرگرم‌کننده میشه.