آل کاپون

John Chard (منتقد)

تو شیکاگو هیچ آدم باهوشی گرسنه نمی‌مونه. فیلم «آل کاپون» رو ریچارد ویلسون (Richard Wilson) کارگردانی کرده و نویسنده‌هاش هم مالوین والد (Malvin Wald) و هنری اف. گرینبرگ (Henry F. Greenberg) هستن. بازیگرایی مثل راد استایگر (Rod Steiger)، مارتین بالسام (Martin Balsam)، نهمیا پرسوف (Nehemiah Persoff)، فی اسپین (Fay Spain)، جو دسانتیس (Joe DeSantis) و مروین وای (Murvyn Vye) توی این فیلم بازی می‌کنن. موسیقی متن کار دیوید راکسین (David Raksin) هست و فیلمبرداریش رو هم لوسین بالارد (Lucien Ballard) انجام داده.

آلفونس گابریل کاپون، اسمیه که با گانگسترهای دهه ۱۹۲۰ آمریکا و البته فیلم‌های سینمایی گره خورده. فیلم ریچارد ویلسون یکی از بهترین بیوپیک‌های گانگستریه؛ با سبک نیمه‌مستند ساخته شده و بدون اینکه موضوع رو بیش از حد رمانتیک یا قهرمانانه جلوه بده، یه درام انسانی فوق‌العاده رو به تصویر می‌کشه. اتفاقاً رویکرد فیلم خیلی هم واقع‌گرایانه و بدون احساسات‌گرایی بیخودیه. استایگر نقش کاپون رو بازی می‌کنه و با متد بازیگری خودش کاملاً توی نقش فرو رفته و فیلم رو روی شونه‌های خودش جلو می‌بره. اون تمام تیک‌ها و رفتارهای کاپون رو به خوبی اجرا می‌کنه؛ جوری که هم می‌تونه خون آدم رو تو رگ‌هاش منجمد کنه و هم بقیه شخصیت‌های داستان رو شیفته خودش کنه. واقعاً یه بازی همه‌چیزتمام و قدرتمند ارائه میده.

از نظر تاریخی شاید صددرصد دقیق نباشه، اما بخش زیادی از اون کاملاً وفادار به زندگی و دوران این جنایتکار معروفه. جزئیات اون دوره تاریخی فوق‌العاده از آب دراومده و فیلمبرداری سیاه‌وسفید و بی‌نظیر بالارد هم جذابیت پس‌زمینه‌ها رو دوچندان کرده. جذاب، گاهی خشن و همیشه کنجکاوی‌برانگیز؛ این فیلم واقعاً ارزش دیدن داره. ۷ از ۱۰.