The Big Circus
پس از جدایی از شریک کاری دیرینهاش، هنک ورلینگ قصد دارد سیرک بزرگ خود را راهی تور کند. او موفق میشود وامی به همراه مقداری سرمایه جور کند، اما مجبور میشود یکی از کارمندان آنها به نام رندی شرمن را بپذیرد تا مراقب مسائل مالی باشد. شرمن برخلاف میل هنک، بلافاصله هلن هریسون را به عنوان مدیر روابط عمومی جدید استخدام میکند. پس از وقوع مجموعهای از حوادث مشکوک، آنها خیلی زود متوجه میشوند که خرابکاری میان آنها نفوذ کرده است. با افزایش مشکلات مالی، ورلینگ به دنبال این است که پیش از آنکه شریک سابقش جولز بورمن سیرک خود را به نیویورک برساند، نمایشش را در آنجا به روی صحنه ببرد. او پی میبرد که به تبلیغات گستردهای نیاز دارد؛ بنابراین زک کولینو، بندباز ماهر، قبول میکند که از روی طنابی بر فراز آبشار نیاگارا عبور کند. پس از آنکه در قطار سیرک خرابکاری شده و همسر زک و چند نفر دیگر کشته میشوند، آنها خود را به نیاگارا میرسانند تا نمایش بندبازی را اجرا کنند، اما ممکن است زک از نظر روحی توانایی آن را نداشته باشد. در همین حال، خرابکاری که برای بورمن کار میکند منتظر فرصت است و برای مرگی دیگر نقشه میکشد.
سال انتشار: 1959 کارگردان: Joseph M. Newman ژانر: Drama، Romance نویسندگان: Irwin Allen، Charles Bennett، Irving Wallace امتیاز: 6.2نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
یک ملودرام سیرکی کلاسیک که از همان فرمولهای آشنا و چشمنواز همیشگی بهره میبرد. فیلم «سیرک بزرگ» به کارگردانی جوزف ام. نیومن و نویسندگی مشترک ایروین الن (که تهیهکننده اثر هم هست) و چارلز بنت ساخته شده است. بازیگرانی چون ویکتور ماتیور، رد باتنز، روندا فلمینگ، کاترین گرانت، وینسنت پرایس و پیتر لوری در آن نقشآفرینی میکنند. داستان فیلم درباره هنک ورلینگ (با بازی ماتیور)، صاحب سیرک ورلینگ است؛ او پس از آنکه میبیند شریکش جدا شده تا سیرک خودش را راه بیندازد، مجبور میشود برای سرپا نگهداشتن نمایش خود از بانک وام بگیرد. بانک با پرداخت وام موافقت میکند، به این شرط که نابغه مالیشان، راندولف شرمن (باتنز)، با کاروان سیرک همراه شود تا حسابوکتابها را زیر نظر داشته باشد. او هم هلن هریسون (فلمینگ) را به عنوان مسئول تبلیغات استخدام میکند تا بیزینس را رونق دهد، در حالی که ورلینگ دل خوشی از هیچکدامشان ندارد. با این حال، سیرک با خطرات جدیتری روبهروست؛ خرابکاری در میان آنهاست که ظاهراً برای به خاک سیاه نشاندن سیرک از هیچ کاری دریغ نمیکند.
اگر برای عصر یک روز تعطیل دنبال یک فیلم سرگرمکننده، پر از رنگ و لعاب، انرژی و نمایشهای جذاب سیرک میگردید، «سیرک بزرگ» ساخته ایروین الن دقیقاً همان چیزی است که میخواهید؛ فیلمی جمعوجور و دیدنی که بعد از شاهکار «بزرگترین نمایش روی زمین» کمی زیر سایه رفت و نادیده گرفته شد. تعارف را که کنار بگذاریم، الن تقریباً نعلبهنعل همان فرمول اثر عظیم سیسیل بی. دمیل را پیش میگیرد، منتها با بودجهای به مراتب کمتر؛ بنابراین طبیعتاً ابعاد آن به اندازه برنده اسکار بهترین فیلم ۱۹۵۲ عظیم نیست. از حق نگذریم کمی اغراق در بازیگری دیده میشود، بهویژه از سوی ماتیور، اما المان معمایی قصه خوب از آب درآمده و تقریباً همه شخصیتها مظنون به نظر میرسند. حرکات آکروباتیک و بندبازیها هم فوقالعاده لذتبخش و تماشایی هستند. گروه بازیگران عالی و فیلمی دوستداشتنی که دیدنش به مخاطبانی که دنبال یک سینمای بیدردسر و سرگرمکننده هستند کاملاً پیشنهاد میشود. ۶.۵ از ۱۰.
Wuchak (منتقد)
**_فراز و نشیبها، پیروزیها و تراژدیهای یک سیرک بزرگ در سفر دور آمریکای اواخر دهه پنجاه_**
پس از آنکه یک سیرک بزرگ به دو دسته تقسیم میشود، گروهی که هنک ورلینگ (ویکتور ماتیور) هدایتش را برعهده دارد خیلی زود موفق به جذب سرمایه میشود؛ اما بانک اصرار دارد که یک حسابدار سمج (رد باتنز) همراه با یک مسئول تبلیغات (روندا فلمینگ) با آنها همسفر شوند. همانطور که سیرک به سمت غرب تا تگزاس و ایالتهای شرقی سفر میکند و بلیت تمام اجراها به فروش میرسد، خرابکاری مرموز در کارشان اخلال ایجاد میکند و با چالشهای مختلف جادهای دستوپنجه نرم میکنند تا هر طور شده زودتر از رقیبشان به نیویورک برسند.
«سیرک بزرگ» (۱۹۵۹) به تهیهکنندگی ایروین الن، دقیقاً از همان جنس فیلم «بزرگترین نمایش روی زمین» (۱۹۵۲) سیسیل بی. دمیل است؛ البته به پای آن نمیرسد، ولی از جهاتی قابل مقایسه است. به عنوان مثال، هیچکس به گرد پای وینسنت پرایس در نقش مدیر میدان نمایش نمیرسد، گرچه نقش او در اینجا حاشیهای است. بازی ویکتور ماتیور دستکمی از چارلتون هستون در نقش اصلی ندارد و گیلبرت رولند هم در نقش رهبر بندبازان حسابی خوش میدرخشد (در مقایسه با کورنل وایلد). با این وجود، بازیگران زن و نمایشهای آکروباتیک زنانه اصلاً به پای آن فیلم نمیرسند، حتی با اینکه کاترین گرانت جذابیت خاص خودش را دارد. حتی فیلم کمخرج «سیرک وحشت» (۱۹۶۰) هم اثر سرگرمکنندهتری، بهخصوص برای بزرگسالان، به حساب میآید؛ اما این فیلم هم اگر دلتان یک کار خانوادگی و نوستالژیک میخواهد و کلاً به فیلمهای کارناوالی و سیرکی علاقه دارید، تجربه خوبی است. محبوبترین فیلم من در این ژانر احتمالاً «آب برای فیلها» (۲۰۱۱) است. فیلمهای «کارگر دورهگرد» (۱۹۶۴) و «سیرک ترس» (۱۹۶۶) هم قطعاً ارزش دیدن دارند.
مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۹ دقیقه است و در استودیوهای مترو گلدوین مایر در کالور سیتی کالیفرنیا فیلمبرداری شده است. نمره: -B