The Sound and the Fury
این فیلم که با اقتباسی آزاد از رمان ویلیام فاکنر ساخته شده، زندگی و تمایلات خانواده‌ی کامپسن را دنبال می‌کند؛ خانواده‌ای روزگاری مغرور در جنوب آمریکا که حالا از نظر مالی و روحی به سختی روزگار می‌گذرانند. هاوارد وقتش را با میخواهی و الکل می‌گذراند؛ برادرش بنجی کودک در پیکر یک مرد است؛ خواهرش کَدی پس از سال‌ها دست به دست شدن توسط سلسله‌ای از «خاطرخواهان» خوار و خفیف به خانه بازگشته است. تنها جیسون، سرپرست سنگدل و بی‌رحم خانوار (که فرزندخوانده است)، و کوئنتین که در بدو تولد توسط کدی رها شده، آن خشم و هیاهوی لازم برای روبراه کردن دوباره‌ی خانواده را دارند.
سال انتشار: 1959 کارگردان: Martin Ritt ژانر: Drama نویسندگان: Irving Ravetch، Harriet Frank Jr.، William Faulkner امتیاز: 6.2راهنمای والدین The Sound and the Fury
نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
خب، انتخاب بازیگران اصلی اینجا خیلی عجیبه. در واقع این یول برینره که زجر می‌کشه تا بتونه به عنوان سرپرستِ روسی‌تبار و ناخوانده‌ی خانواده «کامپسن» باورپذیر دربیاد — مثلاً یه جِنتِلمن از ایالت‌های جنوبی که باید با تغییرات عمیق در ساختار قدرت محلی و افت شدید ثروت خانوادگی کنار بیاد. با وجود اینکه اکثر اعضای این خانواده مدتهاست قید همه‌چیز رو زدن و به الکل پناه بردن یا اصلاً نمی‌تونن با واقعیت کنار بیان، اون همچنان مصممه که اوضاع رو به شکوه سابق برگردونه. برای همین، رؤیای مشترکی با خواهرزاده‌اش «کوئنتین» (با بازی جوان وودوارد) داره. کوئنتین موقع تولد توسط مادرش — خواهر سبکسر جیسون یعنی «کَدی» (با بازی مارگارت لیتون) — رها شده و به همین خاطر یه روحیه مستقل، تلخ اما مصمم پیدا کرده که البته با نقایص و اشتباهات محاسباتی زیادی هم همراهه! «کامپسن» تصمیم داره او رو هم از دست سوءاستفاده‌گران و هم از دست خودش حفظ کنه، و برای همین خیلی زود یه برخورد شخصیتی شدید شکل می‌گیره!
داستان فیلم واقعاً تکراری و شخصیت‌پردازی‌ها سطحی و سبک هستن؛ متنی رو تحویل میده که تمام عناصر یه داستان داغ و پرکشش از جنوب آمریکا رو داره، اما انگار یادش رفته آتیشش رو روشن کنه. لیتون اینجا خیلی قوی بازی کرده، همین‌طور وودوارد که روی فرمه — اما به تنهایی نمی‌تونن این فیلم رو از منجلاب فیلم‌نامه‌ی بیش از حد کش‌دار نجات بدن. عنوان فیلم فوق‌العاده‌ست اما خودش ناامیدکننده از آب دراومده، متأسفانه.