A Touch of Larceny
ناخدا مکس ایستون، مردی زنباره که اکنون پشتمیزنشین و کمکار در ستاد فرماندهی نیروی دریایی بریتانیاست، پس از دل باختن به زنی آمریکایی به نام ویرجینیا کیلین، ناگهان متوجه میشود که برای به دست آوردن او به پول زیادی نیاز دارد. او نقشهای میکشد تا به شکلی ناپدید شود که گویی به شوروی پناهنده شده است و سپس بازگردد تا از روزنامهها غرامت تهمت و اعاده حیثیت بگیرد؛ اما ویرجینیا توجه چندانی به او نشان نمیدهد – دستکم در ابتدا.
سال انتشار: 1960 کارگردان: Guy Hamilton ژانر: Comedy نویسندگان: Paul Somers، Roger MacDougall، Ivan Foxwell امتیاز: 6.7راهنمای والدین A Touch of Larceny
نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
جیمز میسون در نقش «ایستون»، افسر نیروی دریایی سلطنتی و آدم قالتاقی ظاهر شده که توی شغل اداری و کسلکنندهاش روزمرگی میکنه تا اینکه با «ویرجینیا» (ورا مایلز) آشنا میشه و یهو تصمیم میگیره به خودش بیاد؛ هم جذابتر به نظر برسه و هم جیبش رو پر کنه. اولی براش کاری نداره، اما دومی حسابی دردسرسازه، تا اینکه یه ترفند زیرکانه به سرش میزنه: جوری صحنهسازی کنه که انگار به شوروی پناهنده شده، بعد عین آدمهای بیگناه برگرده و از روزنامههایی که بهش تهمت زدن غرامت کلون بگیره. فقط یه سنگ بزرگ سر راهشه؛ این دختره با «سر چارلز هالند» (جورج سندرز) نامزد کرده.
«ایستون» تمام تلاشش رو میکنه و حسابی سر و صدا راه میندازه تا نقشهاش رو پیاده کنه، اما وقتی برمیگرده میفهمه قضیه خیلی پیچیدهتر از تصورشه و اینجاست که دیگه مشخص نیست کی گربهست و کی موش...
میسون توی این فیلم عالیه و نقش یه آدم کلک و دوستداشتنی رو مو به مو و بینقص درآورده، اما بازی مایلز اونقدرها گیرا نیست و سندرز هم اونقدری حضور نداره که کاراکترش حسابی جا بیفته. با این حال فیلم لحظات مفرح و خندهداری داره و گای همیلتون به همراه یه فیلمنامه محکم، ریتم ماجرا رو خیلی خوب تا یه پایان نسبتاً غافلگیرکننده و جالب بالا نگه میدارن.