The Trap
رالف اندرسون، وکیل، به عنوان فرستاده‌ای بی‌میل از سوی ویکتور ماسونتی، رئیس باند مافیا، وارد تولا، شهری فوق‌العاده دورافتاده در بیابان، می‌شود. ماسونتی می‌خواهد باند فرودگاه برای خروج غیررسمی‌اش از کشور پاکسازی شود. ورود رالف تأثیر عمیقی بر پدر غریبه‌اش یعنی کلانتر، برادرش تیپ که یک معاون الکلی است، و معشوقه سابقش لیندا که اکنون با تیپ ازدواج کرده، می‌گذارد. تنش با تصرف شهر توسط ارتش کوچکی از گانگسترها افزایش می‌یابد. سپس اوضاع به طور ناگهانی تغییر می‌کند.
سال انتشار: 1959 کارگردان: Norman Panama ژانر: Action، Crime، Drama نویسندگان: Richard Alan Simmons، Norman Panama امتیاز: 6.6نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
داری می‌ترسونی‌ام لولوخورخورخه؟ فیلم «تله» (با نام دیگر: تله طعمه‌دار) به کارگردانی نورمن پاناما ساخته شده که فیلمنامه را هم به همراه ریچارد آلان سیمونز نوشته است. ریچارد ویدمارک، لی جی. کاب، تینا لوئیز، ارل هالیمن و لورن گرین در آن بازی می‌کنند. موسیقی کار ایروین تالبوت و فیلمبرداری بر عهده دنیل ال. فپ بوده است. عذاب‌های تولا. تولا در کالیفرنیا و رالف اندرسون (با بازی ویدمارک) با کوله‌باری از دردسر به خانه بازگشته است. او وکیل رئیس مافیا، ویکتور ماسونتی (با بازی کاب) بوده و حالا باید لطفی در حق او بکند تا ماسونتی را از کشور خارج کند. متأسفانه قانون در تولا دست پدر و برادرش است؛ اولی هنوز از دست رالف به خاطر یک خطای جوی خشمگین است، و دومی یک فرد الکلی است که با عشق دوران کودکی رالف ازدواج کرده. این ترکیبی برای یک فاجعه است...
یک اکشن/تریلر تک‌رنگ (تکنیکالر) که به طریقی راه خود را به برخی کتاب‌های مرجع فیلم نوآر پیدا کرده است، اما «تله» را باید صرفاً متعلق به دسته فیلم‌های ژانر اول دانست. که البته جای شکی نیست، به خصوص که سرگرمی بسیار بزرگی است. در اساس، این فیلم بازی با آن ابزار داستانی خوبِ مردی است که کاری کرده که به آن افتخار نمی‌کند، اما اکنون به شدت در تلاش است تا جبران کند. در اطراف او پویایی یک خانواده از هم پاشیده، دلبستگی عاشقانه‌ای که وجودش را آزار می‌دهد، و مسئله کوچکِ چند آدم بسیار بد که به دنبال طعمه تحت نظارت او هستند - و در نتیجه به دنبال خون او نیز هستند!
داستان تعداد زیادی شگفتی رو می‌کند تا آبگوشت روان‌شناختی فیلم را مقوی‌تر کند، احساسات به هر سویی کشیده می‌شوند، در حالی که مرگ تهدیدی مداوم است تا حرارت همه‌چیز بالا بماند. کلی عرق و بخار، می‌گساری و خیره‌سری، نوروتیک‌بازی و خباثت وجود دارد، و در کلِ نمایش حتی یک لحظه خسته‌کننده وجود ندارد. همه این‌ها به یک پایان غافلگیرکننده و واقعاً تاثیرگذار ختم می‌شود. بازیگران همگی نقش‌آفرینی‌های موثری ارائه می‌دهند و از یکدیگر تغذیه می‌کنند تا فیلم به تمام اهدافش برسد. جنبه‌های صحنه‌پردازی استودیویی فیلم آزاردهنده است، به خصوص پس‌زمینه نقاشی‌شده اصلی که کاملاً مصنوعی به نظر می‌رسد، که مایه تأسف است چرا که فیلمبرداری واقعی در فضای باز توسط فپ بسیار زیباست. جدای از ایرادات کوچک، این یک اثر ترکیبی پرمحتوا از پارامونت است و به طرفداران بازیگران و آثار این‌چنینی به شدت پیشنهاد می‌شود. ۸/۱۰