Five Branded Women
ملی‌گرایان یوگسلاو موهای سر پنج زن روستایی را که گمان می‌رود با سربازان اشغالگر نازی رابطه داشته‌اند، از ته می‌تراشند. چهار تن از آنان به دلایل گوناگون به گناه خود اعتراف می‌کنند. مردی که آن‌ها را فریفته، گروهبانی خودنماست که وقتی پارتیزان‌ها او را تنها با یکی از زنان در جنگل نزدیک غافلگیر می‌کنند، مجازاتش می‌نمایند. این زنان طردشده پس از آنکه نازی‌ها آن‌ها را از شهر بیرون می‌کنند، به‌زودی به گروهی از چریک‌های سرسخت کوهستان می‌پیوندند و از نظر نظامی و عاطفی با آن‌ها همراه می‌شوند.
سال انتشار: 1960 کارگردان: Martin Ritt ژانر: Drama، War نویسندگان: Ugo Pirro، Ivo Perilli، Paul Jarrico امتیاز: 6.6نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
همون‌طور که توی دوران جنگ رسم بود، زن‌هایی که به همکاری با نازی‌ها متهم می‌شدن رو سرشون رو خیلی بی‌رحمانه می‌تراشیدن تا جلوی چشم همه رسوا و انگشت‌نما بشن. این فیلم که بر اساس کتاب واقعاً جالب اوگو پیرو به اسم «یووانکا و دیگران» ساخته شده، داستان پنج‌تا از همین زن‌ها رو روایت می‌کنه که از جامعه یوگسلاو خودشون طرد شدن و حالا می‌خوان به شیوه خودشون از سرکوبگرانشون—چه داخلی و چه خارجی—انتقام بگیرن. سیلوآنا مانگانو (در نقش «یووانکا») رهبری گروه این زن‌ها رو بر عهده داره؛ در کنار باربارا بل گدس («ماریا»)، ژان مورو («لیوبا») و ورا مایلز («دانیتسا»)، و نشون می‌دن که توی انجام مأموریت‌هاشون درست به اندازه مردها—به رهبری «ولکو» (ون هفلین)—موثر و کاربلد هستن.
این یکی از اون داستان‌های واقعاً نایابه که نشون می‌ده زن‌ها وقتی پای بی‌رحمی وسط بیاد اصلاً کم نمی‌یارن—و حتی اگه بعضی‌هاشون با میل و رغبت بیشتری با سربازها همکاری کرده باشن، هیچ‌کدومشون بدون ترس دائمی از جون خودشون و بچه‌هاشون این کار رو نکرده بودن؛ مسائلی که گروه بازیگری قدرتمند فیلم تحت کارگردانی خوب مارتین ریت خیلی قشنگ به تصویر کشیدنشون. فیلم به اندازه کافی کمین و غافلگیری، و کلی اکشن و نارو زدن داره تا ریتمش زنده و جذاب بمونه. فقط یه ذره ماجرای عاشقانه هست—که اونم ظاهراً به یه مجازات تلخ و ناخوشایند ختم می‌شه—که شاید تنها نکته‌ای باشه که یه کم توی ذوق این داستان باورپذیر و گاهی فوق‌العاده گیرای مبارزه برای آزادی می‌زنه.