مجرم

CinemaSerf (منتقد)

استنلی بیکر (Stanley Baker) در اینجا به عنوان آن اوباشِ پرو و حاضرجواب یعنی «بانیون» بسیار خوب ظاهر شده است. او که به تازگی از زندان آزاد شده، به همراه چند نفر نقشه هوشمندانه‌ای می‌کشند تا ۴۰,۰۰۰ پوند از پول‌های یک پیست مسابقه را بالا بکشند. او پول‌ها را در یک زمین دورافتاده پنهان می‌کند، اما پررویی و غرورش باعث می‌شود پلیس خیلی راحت رد او را بزند. او که دوباره به زندان افتاده، خیلی زود می‌فهمد که فقط پلیس نیست، بلکه همکاران سابقش - به سرکردگی «کارتر» بی‌رحم (با بازی سام وانامیکر (Sam Wanamaker)) - هستند که پول را می‌خواهند! اوضاع برای این مرد پشت میله‌های زندان به شدت خطرناک می‌شود و به همین دلیل، بیرون آمدن سریع از زندان و پیدا کردن دوباره پول‌ها تبدیل به دغدغه اصلی‌اش می‌شود. جوزف لوزی (Joseph Losey) کارگردانی را خیلی خوب جلو برده و گروهی از بازیگران مکمل قوی را دور هم جمع کرده است - از جمله پاتریک مگی (Patrick Magee) در نقش زندانبان زیرک و بی‌رحم «باروز» و گریگوار اصلان (Grégoire Aslan) در نقش «سافرون» دوچهره. این داستانِ طمع و خشونت به تدریج به سمت پایانی هیجان‌انگیز و تا حد زیادی متناسب پیش می‌رود. فیلم شاید گاهی اوقات خیلی پرحرف شود، اما بیکر موفق می‌شود ترکیبی از خباثت و شرافت را ارائه دهد که برای نود دقیقه کاملاً جواب می‌دهد. این فیلم واقعاً ارزش دیدن دارد و از خیلی آثار دیگر در ژانر نوار بریتانیایی اواخر دهه ۱۹۵۰ بهتر است.