میلیونر

CinemaSerf (منتقد)

من همیشه با سبک کمدی پیتر سلرز (Peter Sellers) مشکل داشتم و اینجا هم وقتی این کمدی با بازی بیش از حد اغراق‌آمیز سوفیا لورن (Sophia Loren) ترکیب میشه، باید اعتراف کنم که تماشای فیلم برام سخت و کلافه‌کننده بود. لورن نقش همون زن میلیونر معروف رو بازی می‌کنه که فقط در صورتی می‌تونه ازدواج کنه که شرایط خیلی سختی که پدر مرحومش تعیین کرده رو برآورده کنه، وگرنه همه‌چیزش رو از دست میده. با این حال، او جذب کاراکتر «دکتر کبیر» با بازی سلرز میشه؛ پزشکی متولد دهلی، تحصیل‌کرده و راستش رو بخواید، گزینه‌ای کاملاً غیرمنتظره که اصلاً با معیارهای او جور درنمیاد. دکتر به مادرش قول داده فقط با زنی از طبقه متوسط ازدواج کنه که بتونه بدون هیچ شکایتی، سه ماه رو فقط با ۳۵ شیلینگ سر کنه؛ از اون طرف، زن هم باید با مردی ازدواج کنه که بتونه توی همین مدت، ۵۰۰ پوند رو به ۱۵,۰۰۰ پوند تبدیل کنه. غیرممکنه؟ بیخیال شیم؟ کاش می‌شد، ولی نه! مجبوریم تحمل کنیم، چون کمدی فیلم که مدام زورکی‌تر و تصنعی‌تر میشه، یک ساعت دیگه هم لنگ‌لنگان جلو میره؛ کمدی‌ای که نه جذابیتی داره و نه ظرافتی. سلرز اصلاً کاریزمای همیشگی‌ش رو نداره و لورن هم با اینکه خیلی تلاش می‌کنه و ظاهرش به نقش می‌خوره، ولی واقعاً هیچ شیمی و هماهنگی بین این دو نفر دیده نمیشه. داستان هم انگار از یه موقعیت غیرقابل‌باور به یه موقعیت دیگه پرت میشه. بازیگرای مکمل مثل آلاستر سیم (Alastair Sim) و دنیس پرایس (Dennis Price) هم اون‌قدر کم توی فیلم حضور دارن که نمی‌تونن این کمدی لوده‌بازیِ رنگارنگ و پرسرعت رو نجات بدن؛ فیلمی که من اصلاً نتونستم باهاش ارتباط برقرار کنم. گذر زمان اصلاً به نفع این فیلم نبوده، هرچند مطمئن نیستم همون موقع هم فیلم خوبی بوده باشه یا نه.