روانی
ماریون کرین (Marion Crane)، کارمند دفتری در فینیکس، از وضع زندگیاش خسته شده است. او مجبور است معشوقش سام (Sam) را در زمان استراحت ناهار ملاقات کند و آنها نمیتوانند با هم ازدواج کنند چون سام باید بیشتر درآمدش را بابت نفقه همسر سابقش بپردازد. یک روز جمعه، کارفرمای ماریون چهل هزار دلار را برای واریز به بانک به او میسپارد. ماریون با دیدن این فرصت برای برداشتن پول و شروع یک زندگی جدید، شهر را ترک کرده و به سمت فروشگاه سام در کالیفرنیا حرکت میکند. او که پس از رانندگی طولانی خسته شده و در طوفان گرفتار گشته، از بزرگراه اصلی خارج شده و به هتل بیتس (Bates Motel) میرود. هتل توسط مرد جوان و آرامی به نام نورمن اداره میشود که به نظر میرسد تحت سلطه مادرش قرار دارد.
سال انتشار: 1960 کارگردان: Alfred Hitchcock ژانر: Drama، Horror، Mystery نویسندگان: Joseph Stefano، Robert Bloch امتیاز: 8.5نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
دیدنش واجبه. نمره نهایی: ۳.۵ از ۵. واقعاً خوشم اومد. شدیداً توصیه میکنم براش وقت بذارید.
2017-10-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«همه ما گاهی وقتها یکم دیوونه میشیم. تو نشدی؟»
ماریون کرین (Janet Leigh)، منشیای در فینیکس، ۴۰ هزار دلار اختلاس میکنه و عجولانه از شهر فرار میکنه. اون سر از یه هتل دورافتاده در فیرویل کالیفرنیا درمیآره و با نورمن بیتس (Anthony Perkins)، پسر عجیب و غریبی که وابستگی شدیدی به مادرش داره، روبرو میشه. توی این ماجرا یه کارآگاه خصوصی (Martin Balsam)، خواهر ماریون (Vera Miles) و معشوق مخفی ماریون (John Gavin) هم درگیر میشن.
فیلم «روانی» به کارگردانی آلفرد هیچکاک و بر اساس کتاب رابرت بلاک، موقع اکرانش در سال ۱۹۶۰ تاثیر خیلی بزرگی گذاشت. فیلم شامل یه چرخش داستانیه که در زمان خودش پیشرو بود؛ مشابه کاری که فیلم بریتانیایی «شهر مردگان» (City of the Dead) انجام داد که تولیدش ۶ هفته زودتر از روانی شروع شد و همزمان در بریتانیا اکران شد، ولی ۲ سال بعد به آمریکا رسید. با اینکه هر دو فیلم خوبن، ولی «روانی» خیلی سرتره. بعد از این فیلم سه دنباله (در سالهای ۱۹۸۳، ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰) ساخته شد که آخری یه جورایی پیشدرآمده و توی همهشون آنتونی پرکینز نقش نورمن رو بازی کرده و ورا مایلز هم توی قسمت دوم برگشته.
یه چیزی که دوست ندارم اینه که فیلم سیاه و سفید فیلمبرداری شده. دنبالهها و نسخه بازسازی سال ۱۹۹۸ رو ببینید تا همون فضاها رو رنگی تماشا کنید. زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۹ دقیقهست و بیشترش در استودیو یونیورسال فیلمبرداری شده. نمره: A
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
محبوبترین فیلم من از استاد تعلیق. این وحشت روانشناختی به طور گسترده اولین فیلم سبک «اسلشر» تاریخ شناخته میشه. با بازیهای درخشان آنتونی پرکینز و جنت لی، و موسیقی متن فوقالعاده برنارد هرمن که تنش عجیبی به کل فیلم میده، بدون شک بهترین تریلر ساخته شده تا به امروزه. فقط آلفرد هیچکاک میتونست فیلمی بسازه که همزمان اینقدر سرگرمکننده و اینقدر ترسناک باشه. پایان فیلم تا ابد توی ذهنم میمونه.
2019-12-11
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
عجیبه که این اولین بار بود فیلم رو میدیدم، نمیدونم چرا اینقدر صبر کردم ولی بالاخره دیدمش. فیلم از هر نظر عالیه، از بازی آنتونی پرکینز گرفته تا اتمسفر کار. با اینکه تقریباً کل داستان رو میدونستم (چون تمام صحنهها و دیالوگهای نمادینش توی این سالها هزار بار تکرار شدن)، ولی از تکتک لحظاتش لذت بردم. مطمئن نیستم فیلم «محبوبم» از هیچکاک باشه چون هنوز «پنجره پشتی» (Rear Window) رو ترجیح میدم، ولی کاملاً معلومه چرا بعد از ۶۰ سال هنوز سرپاست. نمره: ۴.۵ از ۵
2020-09-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم خیلی فراتر از اون صحنه معروف حمامه و بخش زیادی از این جذابیت مدیون موسیقی متن شگفتانگیز برنارد هرمنه. توانایی اون در استفاده از سازهای زهی جیغمانند و ریتم موسیقیاش، بار اصلی فیلم رو به دوش میکشه و حسی از تهدیدِ رو به افزایش به فیلم میده که باعث شده بعد از ۶۰ سال، هنوز یه شاهکار سینمایی باشه.
ماریون لی میخواد با دوستپسر جذاب و بیپولش «سام» (John Gavin) زندگی راه بندازه، برای همین وقتی یه فرصت غیرمنتظره توی محل کارش پیش میاد و ۴۰ هزار دلار زیر دستش میرسه، از شهر فرار میکنه و موقع طوفان به هتل «بیتس» پناه میبره؛ جایی که با «نورمن» (با بازی آنتونی پرکینزِ خیلی خوشتیپ) آشنا میشه. بقیهاش رو باید خودتون ببینید، ولی داستان تقریباً هر چیزی که از یه فیلم مهیج بخواید رو داره: یه پسری که سندروم «مامانی» داره، یه اختلاس کلاسیک، شهوت و... با اینکه پایانش رو خیلی دوست نداشتم، ولی در کل یه اثر دراماتیک فوقالعاده و خوشساخته که خیلی هوشمندانه روی یه داستان ساده با بازیگرای قوی بنا شده. اگه میتونید روی پرده بزرگ ببینید؛ اون خونه روی تپه اینطوری خیلی ترسناکتر به نظر میاد. عالیه!
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
هر طرفدار فیلمهای اسلشر و وحشت باید این فیلم رو ببینه. ماریون (Janet Leigh) و دوستپسر مخفیاش سام (John Gavin) میخوان با هم باشن. سام که طلاق گرفته و پول نداره، فکر میکنه نمیتونه زندگی شادی براشون بسازه. ماریون که ناامید شده، فرصتی برای دزدیدن ۴۰ هزار دلار پیدا میکنه. اون از آریزونا فرار میکنه و به کالیفرنیا میره و سر از هتل بیتس درمیآره و با نورمن بیتس (Anthony Perkins) آشنا میشه.
تیم بازیگری درخشانن و پرکینز یه بازی ترسناک و در حد اسکار ارائه میده. فیلمبرداری و موسیقی متن هم که حرف ندارن. صحنه نمادین حمام امروز هم به اندازه ۶۵ سال پیش تاثیرگذاره. اگه بخوام یه ایراد بگیرم، اون صحنه آخره که همه چیز برای بیننده فاش میشه. هیچکاک برای این صحنه سختگیریهای زیادی داشت و به نظرم یکم عجیب و غریب از آب دراومده. البته دارم مته به خشخاش میذارم. فیلم یه شاهکاره. ۱۰/۱۰