Atlantis: The Lost Continent

John Chard (منتقد)

«قاره گمشده» یا «قاره بی‌در‌وپیکر»؟ این فیلمی از جرج پال است؛ کسی که در آن دوران کارنامه‌اش داشت با فیلم‌های ماجراجویی و فانتزی خوش می‌گذراند و حتی کمی کارتونی‌بازی و علم را هم وارد معادلاتش کرده بود. «آتلانتیس، قاره گمشده» فیلم خیلی خوبی نیست، اما اگر بدانید از این‌جور آثار چه انتظاری باید داشته باشید، فیلم سرگرم‌کننده‌ای است. داستان کلی فیلم درباره یک ماهی‌گیر یونانی است که مأمور می‌شود شاهزاده‌خانم آتلانتیسی را به همان شهر افسانه‌ای آتلانتیس برگرداند. او این کار را می‌کند، اما خیلی زود پشیمان می‌شود؛ چون تحویلش نمی‌گیرند و آتلانتیس هم انگار به انتهای عمرش رسیده. فیلم خیلی بد شروع می‌شود؛ بازی‌های لوس و مضحک و صحنه‌هایی که به‌شدت ارزان و بی‌کیفیت به نظر می‌رسند. اما همین که وارد آتلانتیس می‌شویم، اوضاع بهتر می‌شود؛ مجموعه‌ای از ساکنان عجیب و غریب، مذهبی دیوانه‌وار و علمی از آن هم دیوانه‌وارتر! فیلم پر از رنگ و لعاب است، در حالی که جلوه‌های ویژه بین خوب و بد نوسان شدیدی دارد؛ راستش فیلم‌نامه هم دقیقاً همین‌طور است (بدون شک مداخله استودیو و اعتصاب نویسندگان دست‌وپای پال را بسته بود). بیشتر به یک فیلم درجه Z شبیه است تا یک اثر آشغال درجه B! همان‌طور که منتقدان هم اشاره کرده‌اند، واقعاً شبیه یک ماجراجویی رومی ارزان‌قیمت است که نامی افسانه‌ای روی آن گذاشته‌اند. با این حال، هنوز تجربه تماشای لذت‌بخشی است و صحنه‌های اکشن جذاب و پایان‌بندی پرانرژی و سریعش باعث می‌شود این اتفاق بیفتد. ۶ از ۱۰