Cone of Silence

CinemaSerf (منتقد)

درست زمانی که هواپیماهای جت در حال پا گرفتن توی آسمون بودن، «کاپیتان گورت» باسابقه (برنارد لی) موقع تیک‌آف با هواپیمای جدید و پیشرفته‌ش به نام «ققنوس» (Phoenix)، تا مرز یک فاجعه پیش می‌ره. توی بازجویی‌های بعدی، او با انتقادهای نامحسوس «سیر آرنولد» (جورج سندرز) روبرو می‌شه، اما با این حال همکار ارشدش «دالاس» (مایکل کریگ) بهش اجازه پرواز مجدد میده. این کار باعث خشم هم‌قطارشون «جاد» (پیتر کاشینگ) می‌شه که معتقده خلبان مقصره و شک و تردیدهاش در مورد «گورت» رو اصلاً پنهان نمی‌کنه؛ به‌خصوص وقتی بعد از فرود در کلکته، مقدار زیادی برگ و گیاه توی چرخ‌های هواپیما پیدا می‌شه. مسئله اینجاست که هم «گورت» و هم «دالاس» مطمئنن مو‌به‌مو طبق دستورالعمل پیش رفتن، پس مشکل از کجاست؟ وقتی یه فاجعه رخ می‌ده، ساده‌ترین راه حل اینه که همه‌چی رو تقصیر خلبان بندازن، اما شاید اون برگ‌ها بتونن مدرک بهتری از اتفاق واقعی باشن؟ یه خط داستانی عاشقانه فرعی و تقریباً غیرضروری بین کریگ و «شارلوت» (الیزابت سیلی) وجود داره، ولی در کل این فیلم یه هیجان‌انگیز خوش‌ساخته که با تصویربرداری خوبش، خطرات خلبانی و فضای خفه‌کننده کابین‌های کوچک رو به زیبایی نشون می‌ده. لوکیشن هند هم داغی و رطوبت ملموسی به این ماجراهای هوایی داده. به نظرم پیتر کاشینگ بهترین بازی رو ارائه می‌ده؛ مردی که معلوم نیست حسوده، نگران، جاه‌طلب یا شاید هم هر سه! داستان ساده‌ای داره که خوب بازی و تعریف شده، و شاید اگه ذره‌ای ترس از پرواز دارید اصلاً نباید برید سراغش!