The Devil at 4 O'Clock

CinemaSerf (منتقد)

کشیش ایده‌آلیست «پدر جوزف» (Kerwin Matthews) به یک جزیره‌ی دورافتاده در پلی‌نزی فرانسه رسیده تا جایگزین «پدر متیو» (Spencer Tracy) پیرِ خسته و بدخلق شود که جماعتش شامل یک مستعمره‌ی جذامیان و یک زندان است. وقتی کشیش‌ها موفق می‌شوند چند محکوم بی‌میل را استخدام کنند تا در کارهای تعمیراتی روستای جذامیان کمک کنند، آن‌ها - به رهبری «هری» (Frank Sinatra) - کمی متعصب و سرکش از آب درمی‌آیند، اما اوضاع به زودی تغییر می‌کند وقتی نسخه‌ی مخصوص خودشان از کراکاتائو تصمیم می‌گیرد حضورش را حس کند، همه‌چیز را به هم می‌ریزد و به زندانیان ایده‌ای می‌دهد که چطور ممکن است فرار کنند. البته «پدر متیو» نمی‌تواند به سادگی گله‌اش و بیمارستانشان را رها کند، و با جاری بودن گدازه در همه جا، او باید تا جایی که می‌تواند افراد را متقاعد کند تا کمکش کنند یک ماموریت نجات بسیار جسورانه را به درون کوه‌ها ترتیب دهند تا ببینند آیا کسی برای تخلیه باقی مانده است یا خیر. این فیلم یک وسیله‌ی کاملاً مناسب برای تریسی و سیناترا است که اصلاً واقع‌گرایانه به نظر نمی‌رسد تا اینکه در پایان کمی فعالیت آتشفشانی رخ می‌دهد. صحنه‌های جنگل کاملاً شبیه گیاهان گلدانی نیستند، اما این ماجراجوییِ جزیره‌ی جنوبیِ کسی نیست که خیلی متقاعدکننده باشد چون طول می‌کشد تا راه بیفتد. از نظر من، این گرگوار اصلان (Grégoire Aslan) است که کانون توجه را می‌دزدد، و ژان پیر اومان (Jean-Pierre Aumont) کمی جذابیت بصری ملایم به عنوان خلبان هواپیمای آب‌نشین «ژاک» اضافه می‌کند، اما بقیه‌ی بازیگری و فیلم‌نامه چندان تعریف زیادی ندارند. کمی تدبیر بیشتر در تدوین می‌توانست ریتم را کمی محکم‌تر کند اما در نهایت این فقط یک فیلم سرگرم‌کننده‌ی استاندارد بعدازظهر است که بیشتر پول خرج ستاره‌ها شده و خیلی کم به آن‌ها چیز اساسی برای کار کردن داده شده است. قابل تماشا هست، اما فراموش‌شدنی، شرنده‌ای.