Ercole al centro della terra
پس از بازگشت از نبرد در فیلم قبلی، هرکول، جنگجوی بزرگ، متوجه میشود که معشوقهاش، دایانارا، مشاعر خود را از دست داده است. طبق پیشگویی مدهآ، تنها امید دایانارا «سنگ فراموشی» است که در اعماق قلمرو هادس قرار دارد. هرکول به همراه دو همرزمش، تسئوس و تلماکوس، سفری خطرناک را برای یافتن این سنگ آغاز میکند؛ در حالی که نمیداند سرپرست دایانارا، پادشاه لیکو، مسئول وضعیت اوست و قصد دارد پس از بهبود دختر، او را به همسری خود درآورد.
سال انتشار: 1961 کارگردان: Mario Bava ژانر: Adventure، Fantasy، Horror نویسندگان: Sandro Continenza، Mario Bava، Francesco Prosperi امتیاز: 6.2راهنمای والدین Ercole al centro della terra
نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
کریستوفر لی طوری به نظر میرسه که انگار به اتاق گریم لورنس اولیویه دستبرد زده؛ با اون کلاهکیسه قارچیش نقش «لیکو»ی حیلهگر رو بازی میکنه. کلهش داغ کرده که میتونه با شاهدخت «دایانارا» (با بازی لئونورا روفو) ازدواج کنه و تخت پادشاهی رو بدزده. اما مشکل اینجاست که اون معشوقه «هرکول» افسانهای (با بازی رگ پارک) هست، برای همین لیکو باید اون رو زیر طلسم جادویی ببره تا قهرمان قصه مجبور بشه برای اعاده مشاعر دختر، به اعماق دنیای مردگان بره و «سیب هسپریدس» رو پیدا کنه. هرکول همراه دو تا از دوستاش یعنی «تسئوس» (جورج اردیسون) و «تلماکوس» (فرانکو جیاکوبینی) راهی یک سری ماجراجویی تو اعماق زمین میشن. نیازی به گفتن نیست که جنگجوهای دلاوری که از سیب محافظت میکنن همینجوری اون رو دو دستی تحویلش نمیدن، تازه باید با رودخونههای گدازه، هیولاهای سنگی و البته خود پلوتون هم تو قلمرو تاریک و خائنانهش دستوپنجه نرم کنن. آیا میتونن دوباره نور روز رو ببینن؟
این فیلم اصلاً به اون بدی که فکر میکردم نبود. گرچه هیچکدام از بازیها ارزش تعریف کردن ندارن و فیلمنامه هم خیلی گسستهست، اما روی دکورهای استودیویی زحمت کشیده شده و داستان به شکل نسبتاً خوبی تنظیم شده تا اسطورهشناسی رو با بستری برای نمایش رژیم پرپروتئین رگ پارک ترکیب کنه. البته اسطورهشناسی فیلم کمی اساطیر رومی و یونانی رو با هم قاطی میکنه، اما مهم نیست چون بازی غلوشده لی، لبخندهای سفارشی روفو و شوخیهای جیاکوبینی باعث میشن فیلم تو این ۸۰ دقیقه کاملاً سرگرمکننده جلو بره. عالی نیست، نه، اما اگه عاشق این ژانر باشین واقعاً ارزش دیدن داره.