Francis of Assisi

CinemaSerf (منتقد)

این فیلم اگه مایکل کورتیز بازیگرای بهتری رو انتخاب می‌کرد شاید بهتر از آب درمی‌آمد؛ همین‌طور که هست، بردفورد دیلمن یک بازی کاملاً خام و نپخته از این شخصیت سرشناس قرن سیزدهم ایتالیا ارائه میده. فیلم پر از رنگ و لعابه و داستانش یک بازسازی کاملاً هالیوودی و تجملاتی پیدا کرده، اما یه جورایی حس و حال این مرد که بیشتر مظاهر زندگی اعیانی خانواده‌اش رو فدا کرد، زیر ظاهر جلوه‌فروشانه تولید فیلم گم شده.

داستان حول محور «فرانسیس» سرزنده و عیاش می‌چرخه که از تجربیات دوران جنگش برمی‌گرده و ظاهراً الهامی الهی بهش میشه تا فرقه مذهبی خودش رو راه بیندازه. اون با کمک «کلر» (با بازی دولورس هارت که تو دنیای واقعی هم راهبه شد) و با حمایت پاپ، تمام تلاششون رو می‌کنن تا به سوگندهای فقر و پاکدامنی خودشون وفادار بمونن.

دیدن فیلم راحته و اذیت‌کننده نیست، اما بازی هیچ‌کدام از دو نقش اصلی واقعاً به دل نمی‌شینه. این داستانیه که باید الهام‌بخش باشه، باید احساسات آدم رو برانگیزه، اما با این حال، فقط یک روند زمانی نسبتاً بی‌روح و استریله که نگاهی سطحی به زندگی و مشکلاتشون میندازه، اون هم در حالی که مطمئنی کانکس کولردار بازیگر درست خارج از کادر دوربین بوده! دیالوگ‌ها هم جذابیت خاصی ندارن؛ واقعاً حیفم میاد این حرف رو درباره اثری از استاد فیلم‌های پرزرق‌وبرق بزنم، اما این فیلم واقعاً تا حدودی خسته‌کننده‌ست!