Im Stahlnetz des Dr. Mabuse

talisencrw (منتقد)

من کلاً از دنباله‌ها، ریبوت‌ها و این‌جور چیزها متنفرم، مخصوصاً وقتی پای فرنچایزهای بزرگ سینمایی وسط باشه که فیلم‌سازهای فوق‌العاده‌ای (مثل فریتس لانگ با شخصیت مابوزه) اون‌ها رو خلق کردن. برای همین اولش با کلی شک و تردید رفتم سراغ دیدن این نسخه از هاینتس راینل (Reinl). اما فیلم نقاط قوت بزرگی داشت که خیلی زود فهمیدم ترسم بیخود بوده و قراره حسابی لذت ببرم. ریتم فیلم فوق‌العاده تند و تیزه، داستانش کشش بالایی داره و گرت فروبه (Gert Fröbe) بزرگ (همون شرور معروف گلدفینگر) در نقش کمیسر لومان، یه بازی عالی و سرسخت ارائه میده که آدم رو یاد ترکیبی از اد اسنر و جین هکمنِ دوران «ارتباط فرانسوی» می‌ندازه. عاشق این شدم که چطور مابوزه برای خلاص شدن از شر مزاحم‌ها، به فیلم «وصیت‌نامه دکتر مابوزه» ساخته لانگ در سه دهه قبل ادای احترام می‌کنه. واقعاً باعث شد از کلیساها، آدم‌های یک‌پا و حتی کارگرهای خشک‌شویی هم بترسم! بخشی از ترسی که فیلم منتقل می‌کنه به خاطر اینه که ته ذهنمون می‌دونیم نازی‌ها دقیقاً همین‌طوری کار می‌کردن و از فلوراید برای کنترل ذهن استفاده می‌کردن. اگه بخوام یه ایراد از فیلم بگیرم، اینه که اداره پلیس برلین (البته به جز لومانِ دوست‌داشتنی خودمون) خنگ‌ترین و بی‌عرضه‌ترین گروه کارآگاهی بودن که بعد از بازرس کلوزو به عمرم دیدم! در کل، حتماً دیدنش رو به طرفدارهای ژانر هیجان‌انگیز و جاسوسی پیشنهاد می‌کنم.