Strongroom
در جریان یک سرقت از بانک، مدیر و صندوق‌دار در اتاق امن (گاوصندوق) حبس می‌شوند و دزدها فرار می‌کنند. بعداً وقتی اعضای باند متوجه می‌شوند نقشه نجات آن دو نفر خراب شده، سعی می‌کنند قبل از رسیدن پلیس به بانک برگردند تا آن‌ها را آزاد کنند...
سال انتشار: 1962 کارگردان: Vernon Sewell ژانر: Crime، Drama، Thriller نویسندگان: Max Marquis، Richard Harris امتیاز: 7.2نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
یک فیلم نوآر رده B بریتانیایی بسیار عالی. فیلم Strongroom را ورنون سوئل کارگردانی کرده و فیلمنامه‌اش را مکس مارکوس و ریچارد هریس نوشته‌اند. در این فیلم درن نسبیت، کالین گوردون، ان لین، کیت فاکنر و دبلیو. مورگان شپرد بازی می‌کنند. موسیقی اثر جانی گرگوری و فیلمبرداری برعهده باسیل اموت بوده است. سه مرد دست به سرقت از یک بانک می‌زنند و مدیر و منشی او را داخل گاوصندوق حبس می‌کنند. اما موقع فرار تازه شست‌شان خبردار می‌شود که ممکن است آن دو نفر داخل گاوصندوق از کمبود اکسیژن بمیرند و در صورت دستگیری، اتهام قتل هم یقه دزدها را بگیرد...
هر از گاهی یک «فیلم سهمیه‌ای» (Quota Quickie) یا فیلم جنایی رده B پیدا می‌شود که واقعاً قد علم می‌کند و حسابی می‌درخشد؛ Strongroom دقیقاً یکی از همین فیلم‌هاست. این اثر که در اصل به عنوان فیلم مکمل برای فیلم «دو بعلاوه دو می‌شود شش» ساخته جرج چاکریس اکران شده بود، آن‌قدر به مذاق مردم خوش آمد که در بعضی سینماها به اثر اصلی تبدیل شد. این فیلم با مدت زمان فشرده ۸۰ دقیقه‌ای خود، حس خفگی شدید همراه با دست‌اندازهای دراماتیک دارد و آن دست تقدیر شومِ فیلم‌های نوآر قدیمی را در آغوش می‌کشد. سوئل آن را خیلی جمع‌وجور و بدون حاشیه‌پردازی کارگردانی کرده و موفق شده ریتم کار را بدون ضربه زدن به تعلیق نفس‌گیرش حفظ کند. بازی‌های همه بازیگران عالی است و فیلمی است که حتی تا پایان‌بندی فوق‌العاده‌اش هم لحظه‌ای کم نمی‌گذارد و جافنگ نمی‌زند. ۸ از ۱۰
CinemaSerf (منتقد)
ده دقیقه پایانی این فیلم واقعاً روی اعصاب و نفس‌گیر است. سه سارق بانک پس از دزدیدن پول‌ها، مدیر و دستیارش را داخل اتاق امن حبس می‌کنند. نقشه نه چندان کامل آن‌ها برای آزاد کردنشان زمانی خراب می‌شود که یکی از اعضای گروه کشته می‌شود. حالا همه چیز بر دوش دو نفر باقی‌مانده یعنی «گریف» (درن نسبیت) و «لن» (کیت فاکنر) می‌افتد تا سعی کنند قبل از دستگیری توسط پلیس تعقیب‌کننده و مهم‌تر از آن، قبل از اینکه کارشان به اتهام قتل بکشد، برگردند و در را باز کنند!
بازیگری فیلم چیز شق‌القمر و خاصی نیست، اما تعلیقی که ورنون سوئل ایجاد کرده واقعاً جواب داده؛ تا جایی که دلت می‌خواهد بروی و تمام پنجره‌ها را باز کنی... در کل، مجموع کل اثر قطعاً بهتر از اجزای آن است و با اینکه می‌توانست پانزده دقیقه از وسطش کم شود، اما باز هم نگاهی جذاب و متفاوت به موضوع تکراری سرقت جنایی ارائه می‌دهد.