Carry On Cruising

CinemaSerf (منتقد)

باید دلت به حال «کاپیتان کراوتر» (سید جیمز) بسوزه وقتی می‌فهمه نصف خدمه‌اش مریض شدن و افتادن و اونایی هم که جایگزینشون شدن اصلاً نمی‌دونن دارن تو کدوم اقیانوس کشتیرانی می‌کنند! اما دردسراش به همین‌جا ختم نمی‌شه، چون مسافران کشتی «هپی واندرر» طوری‌ان که اگه به کوه یخ «تایتانیک» می‌خوردن، احتمالاً کوه یخه خودش از سر راهشون کنار می‌رفت! مثل همیشه، «اسما کانون» در نقش «میس مدرلی» پیر و شاداب، تمام توجهات رو به خودش جلب می‌کنه و عالی می‌درخشه، اما بازی‌های خوب دیگه‌ای هم از لیز فریزر، رونی استیونس (که همه‌اش مسته) و کنت ویلیامز در نقش معاون بی‌دست‌وپا می‌بینیم. شوخی‌ها همگی همون شوخی‌های کنایه‌آمیز و ایهام‌دار دریانوردی همیشگی هستن و به نظر می‌رسه بازیگرا واقعاً دارن از بازی تو این مسیر قابل پیش‌بینی اما سرگرم‌کننده لذت می‌برن. به نظرم فیلم‌های «ادامه بده» (Carry On) سیاه و سفیدش بیشتر جواب می‌داد و شوخی‌هاش بیشتر به گذشته می‌خورد تا آینده رنگی، ولی این فیلم دست روی تمام چیزهای مربوط به سفرهای تفریحی دریا گذاشته: پز دادن و افاده، افراط، دلزدگی و طبقه متوسطی که وقتی مشغول مست کردن با کوکتل‌های عجیب‌وغریب نیستن، کابین‌ها رو اشغال کردن — و اتفاقاً کارش رو خوب انجام میده. این فیلم از اون فیلم‌های قهقهه‌دار نیست اما لبتون رو به خنده باز می‌کنه و قلم نیش‌دار نویسنده همراه با بازی محکم جیمز و ویلیامز جاش رو محکم کرده.