The Road to Hong Kong

John Chard (منتقد)

هفتمین سفر بینگ و باب. «مسیر هنگ کنگ» هفتمین و آخرین فیلم از سری فیلم‌های «مسیر» (Road To) با بازی بینگ کراسبی و باب هوپ است. کارگردانی این فیلم را نورمن پاناما بر عهده داشته و خودش به همراه ملوین فرانک فیلمنامه را نوشته است. موسیقی کار از رابرت فارنون و فیلمبرداری بر عهده جک هیلدیارد بوده است. داستان فیلم هوپ و کراسبی را در موقعیت اشتباه گرفتن هویت قرار می‌دهد و آن‌ها را ناخواسته با سازمانی درگیر می‌کند که قصد دارد از طریق ماه بر جهان مسلط شود! از زمان اکران فیلم «مسیر بالی» در سال ۱۹۵۲ ده سال گذشته بود، اما به خاطر موفقیت و محبوبیت بالای این مجموعه، این دو رفیق دوباره دور هم جمع شدند تا یک «مسیر» دیگر را برای آخرین بار تجربه کنند. البته درگیری‌ها و شرط‌ و شروط‌های پشت صحنه کمی به فیلم لطمه زد؛ از جمله کنار گذاشتن دوروتی لامور، ستاره زن اصلی فیلم‌های قبلی (که در نهایت فقط یک حضور افتخاری کوتاه دارد) و جایگزین کردن او با جوان کالینز جوان. پس با وجود این تاریخچه نه چندان تمیز و این شهرت دهان به دهانی که می‌گوید این ضعیف‌ترین فیلم مجموعه است و دو بازیگر اصلی پیر شده‌اند و دوران اوجشان گذشته، پس «مسیر هنگ کنگ» باید یک فیلم افتضاح باشد، درست است؟ در واقع اصلاً این طور نیست. البته که فیلم کمی از آن دیوانگی پرانرژی قسمت‌های قبلی را کم دارد، اما اصلاً افتضاح نیست. بله، این دو نفر کمی پیر شده‌اند و کالینز هم از نظر حضور روی پرده و شیمی با دو بازیگر اصلی به پای لامور نمی‌رسد، اما جذاب و پرانرژی است و به گوشه‌های فرسوده فیلم تعادل می‌بخشد. داستان علمی-تخیلی فیلم به شکل دلپذیری دیوانه‌وار است و حس‌وحال عصر فضا در دهه ۶۰ را به خوبی منتقل می‌کند، و مثل همیشه کلی شوخی عالی وجود دارد (شوخی مورد علاقه من درباره دماسنج فیل است!). همه صحنه‌های طنز قرار نیست بگیرند، اما بیشترشان کار می‌کنند، و حتی یک صحنه سوررئال با ماشین‌های موزخوار وجود دارد! به عنوان امتیاز ویژه، پیتر سلرز بزرگ هم در نقش معروفش یعنی دکتر هندی حضور افتخاری دارد؛ صحنه‌ای که در آن می‌بینید بینگ و باب به او نگاه می‌کنند و انگار دارند فکر می‌کنند که مشعل دارد به نسل بعد منتقل می‌شود. بازیگران مکمل قوی مثل رابرت مورلی، والتر گوتل و فلیکس آیلمر هم در فیلم حضور دارند. سکانس تیتراژ آغازین هم خیلی باحال است! بدترین فیلم مجموعه؟ این حرف خیلی تندی است؛ منصفانه‌تر این است که بگوییم نسبت به بقیه کمی ضعیف‌تر است، اما فیلم سرگرم‌کننده‌ای است که ارزش و قدرت سرگرمی‌سازی خالص بینگ و باب را ثابت می‌کند. ۶.۵/۱۰