The Critic
در پسزمینهای از نمادگرایی بصری بیآلایش و با رنگهای متغیر، مجموعهای از انیمیشنهای پویا و انتزاعی از اشکال مختلف ــ که گاهی بیشکل و سورئال و گاهی هندسی و ساده هستند ــ با نوای هارپسیکورد باروک به رقص درمیآیند. در برابر این خیالپردازی روشنفکرانه از تصویر و صدا، پیرمردی بدقلق و غرغرو در تلاش است تا از الگوهای غیرقابل فهم روی پرده سر در بیاورد و مدام غر میزند و نظر میدهد. آیا او بالاخره دهانش را میبندد؟ خب، انگار این روزها همه برای خودشان منتقد شدهاند.
سال انتشار: 1963 کارگردان: Ernest Pintoff ژانر: Animation، Comedy، Short نویسندگان: Mel Brooks امتیاز: 6.8نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
فقط خدا میداند مل بروکز اگر نیمی از انیمیشنهای نورمن مکلارن را میدید چه واکنشی نشان میداد ــ در واقع شاید این اثر تا حدی هم از کارهای او الهام گرفته شده باشد. او ۲ دلار پول داده تا به سینما بیاید و حالا کل تصاویر انتزاعی روی پرده را ثانیه به ثانیه برایمان گزارش میکند. به خیالش این تصاویر کارتون است، اما مطمئن هم نیست، چون بعضی اشکال شبیه چیزهای واقعیاند، بعضیها هم زشت و بیادبانه به نظر میرسند! در آخر هم فکر کنم با خودش میگوید طراح این اثر ــ که حتماً بالای سی سال سن دارد ــ خودش هم اصلاً نفهمیده داشته چه کار میکرده. کسانی که مدام فیلمهای سورئال میبینند شاید از رکگویی او خوششان بیاید؛ حالا اینکه این کار کوبیدن پر سر و صدای ادعاهای روشنفکری هنری است یا فقط پرتوپلاهای یک آدم بیخبر، قضاوتش با خودتان!
2024-02-19