Miracle of the White Stallions

r96sk (منتقد)

برای سلیقه من زیادی معمولی و کسل‌کننده بود. ایده فیلم در کل اون‌قدری جذاب نیست که بخواد فیلمی بر اساسش ساخته بشه. هیچ چیز خاصی در فیلم وجود نداره که بشه روش دست گذاشت؛ رابرت تیلور در نقش پودهایسکی کارش رو خوب انجام می‌ده اما بقیه بازیگرا واقعاً چنگی به دل نمی‌زنن. از این‌ها گذشته، برای فیلمی که درباره اسب‌هاست، عملاً صحنه درست‌وحسابی و مهمی از اسب‌ها نمی‌بینیم. رسماً ۱۱۸ دقیقه فقط فک زدن و حرف‌هاییه که یا با خواسته‌های پودهایسکی در تضاده یا روی اون و مدرسه سوارکاری اسپانیایی تأثیر می‌ذاره. فیلم «Miracle of the White Stallions» زیادی ملال‌آوره و این قضیه برای اثری که در بستر جنگ جهانی دوم روایت می‌شه واقعاً غافلگیرکننده‌ست. حس می‌کنم دیزنی دنبال ساخت یه فیلم هنری درباره اتریش و اسب‌های لیپیزانش بوده، درست مثل کاری که سال ۱۹۶۲ توی فیلم «Almost Angels» با گروه کر پسران وین انجام داد. اون فیلم تا حد زیادی خوب از آب دراومد، اما متأسفانه این یکی اصلاً به دل من ننشست.