اسب کهر را بنگر

CinemaSerf (منتقد)

با اینکه فیلم پایان مشخصی داره، اما داستانش که درباره پیامدهای جنگ داخلی اسپانیاست یه جورایی حسی از ناتمام بودن رو منتقل می‌کنه. فیلم با «میگل» (با بازی گرگوری پک) شروع میشه که به صف طولانیِ مبارزان آزادی‌خواه و شکست‌خورده‌ی جمهوری‌خواه می‌پیونده تا کشورش رو به مقصد تبعید در فرانسه ترک کنه. در همین حال، دشمن دیرینه‌ش - سروان پلیس «وینیولاس» (با بازی آنتونی کوئین) - داره نقشه‌می‌کشه تا اونو دوباره بکشونه اونجا... وقتی مادرش به‌شدت بیمار میشه، این فرصت گیرش میاد و تمام تلاشش رو می‌کنه تا پیامی به پسر بفرسته و اونو وسوسه کنه که برگرده. اتفاقاتی که بعدش می‌افته یه داستان واقعاً تاثربرانگیزه که گرگوری پک، عمر شریف در نقش کشیش «فرانسیسکو» و ریموند پلگرین در نقش «کارلوس» جوان و انتقام‌جو، خیلی قوی اجرایش کردن. فرد زینه‌مان با حوصله روی شخصیت‌پردازی و روابط کار می‌کنه تا دستکاری، خیانت و البته عشق، شرف و وفاداری رو نشون بده. یکم خشونت پلیس و کشمکش‌های مذهبی هم توی فیلم هست و فیلم‌نامه به قدری فضا میده که خودمون درباره این سناریو به نتیجه‌گیری برسیم. گرگوری پک توی این‌جور نقش‌های تنها و درخودفرورفته عالی بود، همون‌طور که کوئین توی نقش‌های شرورانه و خبیث خوب می‌درخشید. تماشای تقابل این دو بازیگر مطرح که بهترین استفاده رو از یه داستان قرص و محکم کردن، واقعاً لذت‌بخشه.