Black Like Me

سیاه مثل من، روایت واقعی تجربه‌های جان گریفین در قالب یک مرد سیاه‌پوست است. جان هورتون برای تیره کردن پوستش تحت درمان قرار می‌گیرد و خانه‌اش در تگزاس را ترک می‌کند تا در سراسر جنوب سفر کند. در یکی از توقف‌ها، هورتون با مرد سیاه‌پوستی به نام برت ویلسون آشنا می‌شود که واکسی است. برت با او دوست می‌شود و به او یاد می‌دهد چطور «درست رفتار کند» تا بهتر در فرهنگ آفریقایی-آمریکایی‌ها جا بیفتد. جان از طریق ویلسون هنر واکس زدن کفش را یاد می‌گیرد. بیشتر برخوردهای او با سفیدپوستان بسیار تحقیرآمیز است و او را آزار می‌دهد. جان به عنوان یک مسافر بین راهی با چند مرد سفیدپوست برخورد می‌کند که با لحنی تحقیرآمیز درباره مردان و زنان سیاه‌پوست صحبت می‌کنند و او را عصبانی می‌کنند. در طول فیلم، جان بدون هیچ دلیل خاصی توسط سفیدپوستان آزار و اذیت و تعقیب می‌شود. در یکی از توقف‌های متعددش در جنوب، جان خود را روی نیمکت پارکی در کنار یک زن سفیدپوست می‌بیند. یک مرد سفیدپوست رد می‌شود و می‌گوید: «بهتر است جای دیگری برای نشستن پیدا کنی.» با وجود داشتن مدرک دانشگاهی، کارهای پیش‌پاافتاده تنها چیزهایی بودند که او می‌توانست پیدا کند. جان با فرانک نیوکامب آشنا می‌شود که پسرش تام به خاطر شرکت در تظاهرات حقوق مدنی دستگیر شده است. جان ماجرای «سیاه‌پوست بودنش» در جنوب را برای تام تعریف می‌کند و تام به شدت عصبانی می‌شود. تام احساس می‌کند که جان می‌توانست به عنوان یک مرد سفیدپوست خدمت بهتری به وضعیت سیاه‌پوستان در جنوب بکند. فرانک از جان می‌پرسد که آیا مردم این داستان را باور خواهند کرد یا خیر. تام می‌گوید: «نمی‌دانم، اما من آن را به آن‌ها خواهم گفت.»

سال انتشار: 1964 کارگردان: Carl Lerner ژانر: Drama نویسندگان: John Howard Griffin، Carl Lerner، Gerda Lerner امتیاز: 6.6