The Black Torment

CinemaSerf (منتقد)

«سر ریچارد» (جان ترنر) همراه با عروس جدیدش «الیزابت» (هیثر سیرز) به ملک روستایی‌اش برمی‌گردد، اما با شایعاتی مواجه می‌شود که می‌گویند او مدتی است برگشته و شاید در چند قتل محلی دست داشته باشد (و تازه سفارشی هم برای زین اسبی به نام زن مرحومش داده!). حالا با یک معمای پیچیده روبرو هستیم؛ چطور یک نفر می‌تواند هم‌زمان در دو جا باشد؟ آدم‌های کاملاً عاقل و سرشناسی ادعا می‌کنند او را جاهایی دیده‌اند که خود او و همسرش می‌دانند آنجا نبوده. واقعاً چه خبر است؟ دستیارش «سیمور» (پیتر آرن) و خواهر زن شوهر‌مرده‌اش «دین» (ان لین) هم کمک چندانی به روشن شدن قضیه نمی‌کنند؛ آیا او دارد دیوانه می‌شود؟ «رابرت هارتفورد-دیویس» (کارگردان) در ده دقیقه پایانی تا حدی فیلم را نجات می‌دهد، اما در کل اثر حس تهدید و ترس چندانی ایجاد نمی‌کند. مثل بهترین قسمت‌های کارتونی «اسکوبی دو»، قضاوت می‌کنید که حتماً یک راه حل منطقی برای این معمای لاینحل وجود دارد؛ اما متأسفانه تعداد بازیگران آن‌قدر کم است که حدس زدن معما خیلی ساده می‌شود. موسیقی فیلم خیلی تلاش می‌کند تا کمبود تعلیق ناشی از بازیگری‌های متوسط را جبران کند، و با اینکه خود ساخت فیلم بد نیست و لباس‌ها و دکورهای خوبی دارد، اما در نهایت کل کار کمی بی‌روح از آب درآمده. فقط به چشم یک اثر خفیف از کمپانی «هامر» بهش نگاه کنید!