Bullet for a Badman
مورفی نقش یک مامور قانون سابق را بازی می‌کند که باید دوباره اسلحه به دست بگیرد تا دشمن قدیمی‌اش مک‌گوین را دستگیر کند؛ کسی که از قضا شوهر سابق همسر مورفی و پدر پسری است که فکر می‌کند فرزند مورفی است.
سال انتشار: 1964 کارگردان: R.G. Springsteen ژانر: Drama، Western نویسندگان: Willard W. Willingham، Mary Willingham، Marvin H. Albert امتیاز: 6.4راهنمای والدین Bullet for a Badman
نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
«ما یه زمانی با هم دوست بودیم، سام. شلیک کردن به یه دوست قدیمی کار آسونی نیست.» فیلم «گلوله‌ای برای یک شرور» (Bullet for a Badman) به کارگردانی آر. جی. اسپرینگستین و اقتباس شده از رمان ماروین اچ. آلبرت توسط مری و ویلارد ویلینگام است. اودی مورفی (Audie Murphy)، دارن مک‌گوین (Darren McGavin)، روتا لی (Ruta Lee)، بورلی اوئن (Beverley Owen) و اسکیپ هومیر (Skip Homeier) در این فیلم به ایفا نقش پرداخته‌اند. فیلم‌برداری رنگی ایستمَن کالر در یونیورسال سیتی و نماهای خارجی در پارک ملی زایون یوتا توسط جوزف بایراک انجام شده و موسیقی متن اثر فرانک اسکینر (با نظارت جوزف گرشنسون) است.
اودی مورفی نقش لوگان کلیهر را بازی می‌کند؛ رنجر سابق تگزاس که وقتی دوست سابق و دشمن فعلی‌اش سام وارد (با بازی مک‌گوین) به قصد کشتن او برمی‌گردد، مجبور می‌شود زندگی آرامش را رها کرده و دوباره اسلحه ببندد. کینه سام از لوگان خیلی عمیقه، چون لوگان با همسر سابقش ازدواج کرده و پسرش رو مثل بچه خودش بزرگ کرده.
زمان کوتاه فیلم و بودجه درجه ب (B-movie) اصلاً نشون نمیده که فیلم چقدر خوبه و پر از نکات جذابه. فیلم قطعاً به معنای سنتی و قدیمیِ وسترن وفاداره—قبل اینکه امثال آنتونی مان و باد بتیکر فیلم‌های وسترن رو پر از تم‌های روان‌شناختی کنند—اما از نظر شخصیت‌پردازی و روحیات انسانی، چیزهای زیادی برای لذت بردن داره. حسادت، انتقام، طمع، عشق، نفرت و رستگاری، همگی توی فیلم‌نامه جای خودشون رو دارند. این‌ها رو با چندتا تیراندازی خوش‌ساختِ کلاسیک و درگیری با آپاچی‌ها ترکیب کنید تا ببینید فیلم تو همین زمان کوتاه چقدر محتوا جا داده.
همچنین چند تا پیچش داستانی داره که خیلی خوب توی روایت از آب دراومده و ما رو به یک پایان معرکه می‌رسونه. بازیگران مرد خیلی خوب کار کردن، به‌خصوص مورفی که یکی از بهترین بازی‌های وسترنش رو ارائه میده. بازیگران مکمل عالی مثل آلن هیل و نقش‌های کوتاهی از چهره‌های سرسخت وسترن مثل ری تیل و باب استیل هم به جذابیت فیلم اضافه کردن.
چون بیشتر فیلم در دل طبیعت می‌گذره، دیدن مناظر خیره‌کننده که با استادی تصویربرداری شدن واقعاً لذت‌بخشه. البته کیفیت رنگ‌ها برای زنده کردن کامل مناظر عالی نیست که حیف شده، چون ایستمَن کالر لحظات فوق‌العاده‌ای تو سینمای وسترن داشته، اما بایراک با وجود بودجه محدود، با زیبایی‌های طبیعی پارک ملی زایون چشم‌ها رو نوازش میده. موسیقی اسکینر در حد معمولیه، و با اینکه بازیگران زن مثل تصویر زیبا هستن، اما نقششون توی داستان در همین حد خلاصه میشه.
با وجود برخی مشکلات معمولِ آثار درجه ب (مثل بدلکاری‌های ضعیف و آکسسوار شل و ول!)، این فیلم هنوز یک وسترن جمع‌وجور و جذاب حساب میشه؛ فیلمی که الان با اومدن نسخه‌های دی‌وی‌دی مستحق توجه بیشتریه. ۷.۵ از ۱۰