Devil Doll

CinemaSerf (منتقد)

یادم می‌آید وقتی بچه‌ بودم با دیدن این فیلم به شدت می‌ترسیدم. «وورلی بزرگ» (با بازی برایانت هالییدی) یک شعبده‌باز موفق اما به شدت دوزاری و مرموز است که عروسکی به نام «هوگو» دارد. وقتی او با «ماریانِ» ثروتمند (با بازی ایوون رومن) آشنا می‌شود، چشم طمع به ثروت او می‌دوزد و برای رسیدن به این هدف موفق می‌شود او را به کما ببرد. نامزد خبرنگار ماریان، «مارک» (با بازی ویلیام سیلوستر)، مشکوک می‌شود و شروع به تحقیق می‌کند. این پیگیری‌ها به زودی فاش می‌کند که گذشته‌ی این شعبده‌باز چندان پاک و شفاف نیست؛ و این موضوع وقتی پررنگ‌تر می‌شود که جسد معشوقه‌اش «ماگدا» پیدا می‌شود، و البته این اولین جنازه‌ای نیست که به این مرد گره خورده است. تا اینجای کار، فیلم واقعاً به شکلی تهدیدآمیز سرگرم‌کننده است. دختر از کما بیدار می‌شود، تصمیم می‌گیرد با «وورلی» ازدواج کند و خیلی زود مشخص می‌شود که «هوگو» شاید آن‌قدرها هم که ظاهر پلاستیکی‌اش نشان می‌دهد، یک عروسک بی‌معنی نباشد. اینجاست که حس تعلیق فیلم فروکش می‌کند، داستان مسیرش را گم می‌کند، به شدت پر از گفت‌وگوهای طولانی می‌شود و پایان‌بندی واقعاً ضعیف و بی‌سرانجام است. هالییدی در نقش خودش خوب کار کرده، اما بقیه بازیگران اصلا عملکرد خوبی ندارند کلی صحنه‌های جیغ و داد و هق‌هق از آن‌ها می‌بینیم و موسیقی ویولن ارکستر هم اصلا به درد بخور نیست. زمان به این فیلم رحم نکرده و حس خطر و هیجانش را از بین برده - حیف شد.