Fate Is the Hunter

Fate Is the Hunter

یک هواپیمای مسافربری بر اثر زنجیره‌ای غیرعادی از تصادفات و اتفاقات همزمان، در نزدیکی لس‌آنجلس سقوط می‌کند. یک مهماندار هواپیما که تنها بازمانده این سانحه است، به مدیران شرکت هواپیمایی می‌پیوندد تا علت سقوط را کشف کنند.

سال انتشار: 1964 کارگردان: Ralph Nelson ژانر: Drama، Mystery، Thriller نویسندگان: Ernest K. Gann، Harold Medford امتیاز: 6.8

راهنمای والدین Fate Is the Hunter

نقدها و نظرات

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 6

وقتی یه سانحه هوایی جون ۵۷ نفر رو می‌گیره، وظیفه یه بازرس به اسم «مک‌بین» (McBane با بازی گلن فورد) می‌شه که ته و توی قضیه رو دربیاره. اون مدرک خاصی دستش نیست، جز گزارش خلبان که قبل از قطع شدن تماس‌ها و سقوط هواپیما، ادعا کرده بود یکی از موتورها آتش گرفته. یکی از بازمانده‌ها یعنی مهمانداری به اسم «سالی» (Sally با بازی نانسی کوان) اطلاعاتی می‌ده که کمی با این گزارش تناقض داره؛ برای همین مک‌بین قطعات متلاشی‌شده هواپیما رو کنار هم می‌ذاره ولی هیچ‌کدوم از این دو روایت با عقل جور درنمی‌آد - یه جای کار می‌لنگه! نبودِ هیچ نقص فنیِ مشخصی باعث می‌شه همه فکر کنن مقصر اصلی، دوست دوران جنگش یعنی «سویج» (Savage با بازی راد تیلور) بوده، اما مک‌بین این حرف رو باور نمی‌کنه. اون برای تبرئه کردن دوستش و رسیدن به حقیقت، آبروی خودش رو وسط می‌ذاره و تو این مسیر به یه سری حقایق ناخوشایند می‌رسه، تا اینکه در نهایت به این نتیجه می‌رسه که شاید تنها راه حل، بازسازی پرواز باشه.

فورد تو این نقش خیلی خوب بازی کرده؛ کل‌کل‌های اون با وکیل مخالف یعنی «دیلون» (Dillon با بازی برت فرید) تو جلسه بازجویی واقعاً جذابه، اما برای فیلمی که درباره هواپیماست، اکشن خیلی کمی داریم. هر از گاهی یه شبیه‌سازی پرواز می‌بینیم، ولی در کل با یه داستان نسبتاً خشک طرفیم که خیلی کند و معمولی جلو می‌ره؛ پر از دیالوگ و بدون محتوای داستانیِ دندان‌گیر. بازیِ بی‌روحِ راد تیلور هم خیلی به چشم نمیاد چون حضورش کمه، و در نهایت، پایان فیلم جوری رقم می‌خوره که کاملاً قابل‌پیش‌بینیه و اصلاً آدم رو به وجد نمیاره.

2024-02-17