Psyche 59
آلیسون کرافورد به همراه همسرش اریک و دو فرزندشان زندگی راحتی را سپری می‌کند. آلیسون نابینا است و می‌داند که بیماری‌اش منشأ جسمی ندارد بلکه روان‌تنی است. او در خانه دومشان زمین خورده و وقتی به هوش آمده بینایی‌اش را از دست داده است. او هیچ خاطره‌ای از بیهوش شدن یا رویدادهای درست قبل از آن ندارد. خواهر سرزنده و جوان‌ترش، رابین، او را تا خانه روستایی‌شان همراهی می‌کند و خیلی زود اریک و یکی از دوستان خانوادگی به نام پل نیز به آنها ملحق می‌شوند. اریک و رابین سال‌ها پیش رابطه عاشقانه‌ای با هم داشته‌اند، اما رابین در آن زمان بسیار کم‌سن‌وسال بود و اریک در نهایت با آلیسونِ بزرگ‌تر ازدواج کرد. با بازگشت تدریجی خاطرات، آلیسون به یاد می‌آورد که در شب نابینا شدنش دقیقاً چه چیزی دیده است.
سال انتشار: 1964 کارگردان: Alexander Singer ژانر: Drama، Mystery، Romance نویسندگان: Françoise des Ligneris، Julian Zimet امتیاز: 6.0نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
بازی‌های فرویدی.
فیلم Psyche 59 به کارگردانی الکساندر سینگر و بر اساس فیلم‌نامه‌ای از جولین زیمت ساخته شده که اقتباسی است از رمانی به قلم فرانسواز د لینریس. پاتریشیا نیل، کورد یورگنس، سامانتا اگار، ایان بانن و بیتریکس لمان در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. موسیقی فیلم اثر کنت وی. جونز و فیلم‌برداری آن بر عهده والتر لاسالی بوده است.
آلیسون کرافوردِ نابینا (با بازی نیل) با همسرش اریک (با بازی یورگنس) زندگی می‌کند و وقتی خواهر جوانش رابین (با بازی اگار) به خانه‌شان می‌آید، آرامش و تعادل زندگی‌شان به هم می‌ریزد. به نظر می‌رسد رازهایی وجود دارد که باید برملا شوند؛ هم رازهایی درباره رابین و هم ماجرای نابینا شدن آلیسون.
فیلم Psyche 59 اثری عجیب و تقریباً هیپنوتیزم‌کننده است که تلاش می‌کند یک تریلر روان‌شناختی با مایه‌های فرویدی باشد، اما به اندازه یک فیلم فوق‌العاده ظاهر نمی‌شود. فضای کلی فیلم کنجکاوی‌برانگیز است، پیچش‌های داستانی جسورانه‌اند و فیلم‌برداری اتمسفرگیر و مناسبی دارد. پاتریشیا نیل در نقش آلیسون رنج‌دیده، بازی بی‌نقصی ارائه می‌دهد و هم از نظر فیزیکی و هم احساسی عالی کار کرده است. سامانتا اگار هم فوق‌العاده جذاب ظاهر شده و حرارت داستان را بالا می‌برد. ایان بانن و کورد یورگنس هم با توجه به اینکه شخصیت بانن پرداخت ضعیفی دارد و سیر تکامل شخصیت یورگنس کمی ناملموس است، کارشان را خوب انجام داده‌اند.
متأسفانه پایان‌بندی فیلم ناامیدکننده و به‌شدت ضعیف است؛ تمام تعلیق و مقدمه‌چینی‌ها حواستان را جمع نگه می‌دارد و حس می‌کنید قرار است به یک گره‌گشایی دراماتیک و معرکه برسید، اما متأسفانه خبری از آن نیست و حسابی توی ذوقتان می‌زند. ۶ از ۱۰.