The Quick Gun
کلینت که به خاطر تیراندازی سریعش معروف است، پس از دو سال غیبت به خانه برمی‌گردد و توسط باند اسپانگل گیر می‌افتد؛ او متوجه می‌شود که آن‌ها قصد دارند به همان شهری بروند که او در آنجا زندگی می‌کند تا به بانک دستبرد بزنند. او فرار می‌کند و با اینکه حضورش خوش‌آیند نیست، به چند نفر از اهالی شهر که به سفر خرید دام نرفته‌اند هشدار می‌دهد. دو سال پیش او مجبور شده بود دو نفر از افراد موریسون را بکشد. وقتی دو نفر باقی‌مانده از خانواده موریسون به تعقیب او می‌آیند، آن‌ها را می‌کشد و درست قبل از اینکه باند اسپانگل حمله کند و به تفنگ او نیاز شود، به زندان می‌افتد.
سال انتشار: 1964 کارگردان: Sidney Salkow ژانر: Drama، Western نویسندگان: Robert E. Kent، Steve Fisher امتیاز: 5.9نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
این فیلمِ مَرحمتی برای «آدی مورفی» ناامیدکننده و فرمولی است و با اینکه فیلم بدی نیست، اما واقعاً خیلی تخت و بی‌روح از آب درآمده است. شخصیت «کلینتِ» او چند سالی دور بوده و وقتی به خانه برمی‌گردد، درگیر نقشه‌ای برای سرقت از بانک شهر می‌شود. با اینکه او قبلاً آدم‌کش بوده، اما مصمم است که شروعی تازه داشته باشد؛ بنابراین مخفیانه به شهر می‌رود تا به مردم درباره حمله قریب‌الوقوع هشدار دهد. اهالی شهر نه تنها به دلایل منطقی به او شک دارند، بلکه کلانتر شهر «اسکاتی» (با بازی جیمز بست) نیز او را بازداشت می‌کند تا اینکه همگی در پشت موانع سنگر می‌گیرند به این امید که بتوانند جلو «اسپانگل» (تد دی کورسیا) و باندش را بگیرند. عجب خیال باطلی، چون بیشتر اهالی شهر پیر هستند و با یک کاسه حلبی هم نمی‌توانند به هدف بزنند؛ پس چاره کلانتر چیست؟ با وجود اینکه نام مورفی در صدر بازیگران آمده، فیلم واقعاً متعلق به تد دی کورسیا است که با اشتیاق و رگه‌هایی از سبک ایلام یا برنان وارد نقش می‌شود تا داستان به پایانی قابل پیش‌بینی برسد. مری اندرس سعی می‌کند با کمی چاشنی عشقی به فیلم جان ببخشد، اما در میان فیلم وسترنی که در زمان‌های طولانی اتفاق خاصی در آن نمی‌افتد، او هم برای خودنمایی تقلا می‌کند. یک ربع آخر فیلم را کمی زنده می‌کند، اما در غیر این صورت فیلم حرف زیادی برای گفتن ندارد.
2026-05-01