A High Wind in Jamaica
والدین چند کودک ساکن جامائیکا که نگرانند فرزندانشان بدون فرهنگ و تربیت بزرگ شوند، تصمیم میگیرند آنها را به انگلستان بفرستند. اما در طول مسیر، دزدان دریایی به کشتی آنها حمله میکنند و در میان شلوغی، بچهها در کشتی دزدان دریایی گیر میافتند. بچهها این اتفاق را یک ماجراجویی و شوخی میبینند و یکی از آنها، دختری به نام امیلی، پیوند عجیبی با چاوز، کاپیتان دزدان دریایی، پیدا میکند. دزدان دریایی خرافاتی بیصبرانه منتظرند بچهها را در اولین بندر پیاده کنند، اما وقوع یک تراژدی مانع این کار میشود و رابطه امیلی و چاوز دستخوش تغییری سرنوشتساز میگردد.
سال انتشار: 1965 کارگردان: Alexander Mackendrick ژانر: Adventure، Drama نویسندگان: Stanley Mann، Ronald Harwood، Denis Cannan امتیاز: 6.5راهنمای والدین A High Wind in Jamaica
نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
«بالا بر دار عشق من». فیلم «باد شدید در جامائیکا» رو الکساندر مککندریک (Alexander Mackendrick) کارگردانی کرده و فیلمنامهش رو استنلی مان، رونالد هاروود و دنیس کنان مشترکاً از روی رمانی به همین نام نوشته ریچارد هیوز اقتباس کردن. آنتونی کوئین، جیمز کابرن، دبورا باکستر، لیلا کدرووا، مارتین آمیس، دنیس پرایس و نایجل داونپورت توی فیلم بازی میکنن. موسیقی از لری آدلر هست، با ترانه «High on a Gallows Tree» با صدای مایک لروی، و فیلمبرداری هم برعهده داگلاس اسلوکومب بوده. این محصول 20th Century Fox با کیفیت دیلاکس کالر و سینمااسکوپ هست.
وقتی سال ۱۸۷۰ طوفان سهمگینی جزیره جامائیکا رو میلرزونه، خانواده ثورنتون به زیرزمین پناه میبرن. اونجا متوجه میشن خدمتکارها و کارگرها دارن مراسم وودو انجام میدن تا ارواح خبیثه رو دور کنن. خانم ثورنتون که وحشتزده شده، تصمیم میگیره بچهها و دو تا از دوستاشون رو بفرسته انگلستان تا دور از این به اصطلاح «وحشیگریها» درس بخونن. اما توی طول مسیر، بچهها به اشتباه اسیر دزدان دریایی میشن؛ اتفاقی که زندگی اسیران و اسیرکنندگان رو برای همیشه تغییر میده.
اون میترسه: میگه بچهها بدشانسی میارن...
رمان منبع ریچارد هیوز زمانی جزو برنامه درسی مدارس بریتانیا بود و مضامین ادبی چنین اثری بدون شک خیلی از معلمان ریشو رو جوگیر میکرد تا ساعتها کنفرانس بدن! اقتباس سینمایی الکساندر مککندریک موفق شده حس و حال ادبی کتاب رو حفظ کنه و در عین حال با ایجاد هیجان و تعلیق، بیننده رو سرگرم کنه. از خیلی جهات فیلم عجیبیه؛ ترکیب دزدان دریایی و بچهها توی یک کشتی در نگاه اول شبیه کارهای دیزنی به نظر میرسه، اما اصلاً و ابداً یک فیلم ماجراجویانه سطحی و کارتونی نیست. دزدان دریایی به رهبری چاوز با بازی آنتونی کوئین (که فوقالعاده پرانرژی و جذابه)، از نظر انگیزه و رفتار خیلی انسانیترند. بچههای اطرافشون هم کاملاً واقعی به نظر میرسن؛ اونها نمیترسن، اصلاً چرا باید بترسن وقتی کسی بهشون یاد نداده دزدان دریایی آدمهای بدی هستند؟ بچهها حضورشون کنار این خدمه خشن و رک رو صرفاً یک ماجراجویی طولانیمدت میبینند. روحیه اونها واگیر داره و امیلی (با بازی خیرهکننده باکستر) تأثیر بهشدت مجذوبکنندهای روی چاوز میذاره، اما زاک، دست راست چاوز (با بازی پرچالش جیمز کابرن)، بوی خطر رو حس میکنه و طولی نمیکشه که خدمه نگران پیامدهای ماندگار حضور بچهها توی کشتی میشن.
کاملاً مشخصه که قراره از این پیوند غیرمنتظره بین بچهها و دزدان دریایی اتفاق بدی بیفته، و دقیقاً توی یکسوم پایانی فیلمه که تمهای ادبی هیوز خودشون رو روی پرده نشان میدن. تنشهای عاطفی و روانشناختی به زیبایی توسط مککندریک هوشمندانه توی روایت جا افتاده و یک معضل جدی از دل معصومیت جوانی بیرون میزنه؛ قدرتی که وقتی با گناه مواجه میشه، یک خلاء اخلاقی ایجاد میکنه و فیلم (البته نه کتاب) رو با یک حس و حال پرتنش و تلخ به پایان میرسونه.
فیلم ظاهر فوقالعادهای داره؛ فیلمبرداری سینمااسکوپ اسلوکومب درجهیک هست و موسیقی لری آدلر هم کیفیت اثربخش و خیالی داره که به فضای رازآلود داستان خیلی میخوره. نسخه دیویدی ریجن ۱ کمپانی فاکس دوطرفهست و امکان انتخاب بین فولاسکرین و وایداسکرین رو میده. برای کسانی که تلویزیون بزرگ دارن تنها راه دیدنش وایداسکرینه، هرچند کیفیت تصویرش خیلی شفاف نیست. زمان اکران، فیلم با بیتفاوت زیادی روبرو شد؛ خیلیا دقیقاً نمیدونستن چی دیدن، یا صرفاً از اینکه یک داستان ماجراجویانه دزدان دریایی پر از اکشن تحویل نگرفته بودن شاکی بودن. همین بازخورد سرد تا حدی توضیح میده که چرا فیلم تا حد زیادی فراموش شده و از اونجایی که طی این سالها به ندرت از تلویزیون پخش شده، واقعاً دیده نشده. این اثر لیاقت دیده شدن بیشتری رو داره، خیلی خوب ساخته شده و قطعاً فیلمی با داستانگویی قویه که ویژگیهای انسانی رو دقیقاً زیر ذرهبین قرار میده. ۸ از ۱۰
CinemaSerf (منتقد)
آنتونی کوئین بینوا («چاوز») داره کار و بار دزد دریایی بیخطر خودش رو میکنه که وارد کشتی حامل چند تا بچه بریتانیایی میشه که دارن میرن انگلیس درس بخونن. بلافاصله فضای داخل کشتی عوض میشه. کاپیتان کمکم یه حس دلسوزی و علاقه به این بچهها پیدا میکنه - حتی با اینکه خدمهش و دوست صمیمیش «زاک» (جیمز کابرن) فک میکنن این بچهها شوم و بدیُمن هستند. این حس زمانی پررنگتر میشه که دردسرهای بچگانهشون روی تفریح و درآمد خدمه تاثیر میذاره. به نظر میرسه دبرا باکستر («امیلی») بچه محبوب کاپیتانه و وقتی زخمی میشه، روزهای دزدی دریاییشون به آخر خط نزدیک میشه. سناریوهای روی دریا به اندازه کافی جذاب هستن و بازیگرهای نوجوان هم اصلاً بد نیستن، اما پلات داستان خیلی زود به سمت ساختگی شدن میره - و راستش آدم واقعاً باور میکنه که انگار طلسم شدهن چون هر چی که میتونه خراب بشه، خراب میشه! من اصلاً از پایانبندی خوشم نیومد - یه جورایی حس بدی داشت، اما فیلم قشنگیه و توجه زیادی به جزئیات تولید شده. بیشتر شبیه میکیماوسه تا ارول فلین، اما با این حال ارزش یک بار دیدن رو داره.
2022-04-04Wuchak (منتقد)
**_کشتی دزدان دریایی در کارائیب چند تا بچه رو سوار میکنه_**
در اواسط قرن نوزدهم، وقتی یک کشتی دزدان دریایی به طور ناخواسته چند کودک رو اسیر میکنه، اونها از جامائیکا به سمت انگلستان منتقل میشن. «باد شدید در جامائیکا» (1965) یک نسخه سینمایی از رمان سال 1929 نوشته ریچارد هیوز هست. این فیلم دست روی سوژه حساسی گذاشته که پیاده کردنش توی فیلم کار سختیه. با این حال، اگه به جزئیات ظریف دقت کنید، نکات عمیقی میشه از داستان برداشت کرد.
مثلاً کاملاً مشخصه که کاپیتان دزدان دریایی (آنتونی کوئین) احساسات لطیفی رو که مدتها سرکوب کرده بود دوباره حس میکنه، چون این بچهها - بهخصوص امیلی (دبرا باکستر) - به نوعی خانواده جایگزین اون میشن. میشه گفت اونها ارواح همزاد هم هستند، با اینکه یکی ۴۹ سالشه و اون یکی ۱۰ سال! جیمز کابرن هم توی نقش معاون و دوست صمیمی کاپیتان عالی ظاهر شده. «پادشاه جذبه» سال بعدش توی فیلم «مرد ما فلینت» بازی کرد.
یکی از چیزایی که شاید بشه گفت جلوی اوج گرفتن فیلم رو میگیره، استفاده زیاد از زبانهای غیرانگلیسیه؛ مثل اسپانیایی، هلندی یا گویشهای کرئول (دقیقاً نمیدونم کدوما بودن). اما خب این موضوع یک حس واقعگرایی به اتفاقات میده. نکته دیگه که شاید یکم زننده باشه اینه که دزدای دریایی کثیف، قانونشکن و پست به نظر میان، اما این رو نمیشه واقعاً انتقاد دونست، چون خدمه دزدان دریایی دقیقاً نقطه مقابل نیروی دریایی سلطنتی پادشاهیهای اروپایی بودن.
با وجود حضور بچهها، لحن فیلم شباهت زیادی به «باراباس» آنتونی کوئین (چهار سال قبلش) داره، فقط این بار توی محیط دریای باز اتفاق میفته. گرچه به جذابی «شورش در کشتی بونتی» (1962) یا «بونتی» نیست، اما با این حال یک فیلم کشتیمحور ارزشمند از دوران امپریالیسم قدیم به حساب میاد. زمانش ۱ ساعت و ۴۳ دقیقهست و توی جامائیکا و آبهای اطرافش فیلمبرداری شده، و کارهای استودیویی هم درست در غرب لندن انجام شده.
نمره: B / B-