Hot Enough for June

CinemaSerf (منتقد)

دیرک بوگارد توی این داستان جاسوسی یک‌مقدار احمقانه که در اوج جنگ سرد می‌گذره، خیلی کاریزماتیکه. «ویسلر» نویسنده ناموفقیه که اداره کار محلشون یک فرصت شغلی براش پیدا می‌کنه. اون وقتی وارد دفتر شیک و مجلل یک شیشه‌ساز به نام «کانلیف» (رابرت مورلی) و دستیارش «آلسوپ» (جان لومژوریه) می‌شه، با دیدن حقوق فوق‌العاده ۴۰ پوند در هفته چشم‌هاش گرد می‌شه و کاملاً گیج می‌شه که چرا می‌خوان چنین شغل پردرامدی رو توی صنعتی که هیچی ازش نمی‌دونه بهش بدن. اولین ماموریتش سفر به چکسلواکی کمونیستی هست تا با یک مهندس شیشه دیگه ملاقات کنه و بعد از رد و بدل کردن کلمات رمز - که اسم فیلم هم از همون گرفته شده - کتاب‌ها رو جابه‌جا کنه و مستقیماً برگرده خانه. ساده‌ست؟ خب معلومه که نه خیلی! اون اصلاً خبر نداره که کارفرمای جدیدش داره ازش سوءاستفاده می‌کنه و سرویس اطلاعاتی چک - به رهبری «سیمونوا» (لیو مک‌کرن) - آمارشو داره. سیمونوا حتی دختر جذابش «ولاستا» (سیلوا کوشچینا) رو می‌فرسته تا راننده‌ش بشه تا بتونن سریع دستگیرش کنن - اما خب، اون‌طور که برنامه‌ریزی کرده بودن پیش نمی‌ره! ویسلر بی‌نوا وقتی بالاخره می‌فهمه چه بلایی سرش اومده، باید راهی پیدا کنه تا قبل از اینکه «به‌طور تصادفی از پنجره هتل مجللش پرت بشه پایین»، خودش رو به جای امن یعنی سفارت بریتانیا برسونه. فیلم یک‌مقدار حالت لوده‌بازی داره و فیلمنامه‌ش شلوغ‌پلوغه، اما ترکیب بازیگرا به نقش اصلی حس و حال بانمکی داده که شاید بیشتر یادآور فیلم‌های «دکتر...» او باشه تا نقش‌های جدی‌ترش. با این حال، طرفداران فیلم‌های کمدی بریتانیایی تقریباً همه بازیگرا رو می‌شناسن و ادای پارودی جیمز باند در بعضی صحنه‌ها واقعاً قابل چشم‌پوشی نیست. شاهکار نیست، ولی به نظرم ارزش یک بار دیدن رو داره.