Chamber of Horrors
دیوانه‌ای یک‌دست برای انتقام از کسانی که معتقد است به او ظلم کرده‌اند، از وسایل متصل‌شونده‌ی مختلفی به عنوان سلاح قتل استفاده می‌کند.
سال انتشار: 1966 کارگردان: Hy Averback ژانر: Crime، Horror، Thriller نویسندگان: Stephen Kandel، Ray Russell امتیاز: 6.0راهنمای والدین Chamber of Horrors
نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
**_ترسناک ویکتوریایی حول محور موزه مجسمه‌های مومی در بالتیمور_**
این اثر در اصل قرار بود پایلوت یک سریال تلویزیونی باشد که در آن صاحبان موزه (چزاره دانووا و ویلفرید هاید-وایت) نقش کارآگاهان آماتوری را بازی می‌کردند که به پلیس در پرونده‌های هولناک کمک می‌کنند. اما چون در زمان خودش بیش از حد برای تلویزیون خشن و هیجان‌انگیز بود، تصمیم گرفتند آن را سینمایی اکران کنند. شگرد «فلاشر ترس» (Fear Flasher) و «شیپور رعب» (Horror Horn) همراه با حضور کوتاه‌مدت تونی کرتیس اضافه شد تا زمان فیلم طولانی‌تر شود. این فیلم در سنت آثار ادگار آلن پو مثل «قتل‌های خیابان مورگ» ساخته شده؛ همان داستانی که در سال ۱۸۴۱ این ژانر را پایه‌گذاری کرد و روی داستان‌های شرلوک هلمز آرتور کونان دویل و دیگران تاثیر گذاشت. بهترین نسخه سینمایی «خیابان مورگ» احتمالاً نسخه ۱۹۸۶ با بازی جورج سی. اسکات، وال کیلمر و ریبکا د مورنی است. این را از این جهت می‌گویم چون این فیلم هم دقیقاً از همان جنس است. از دیگر فیلم‌های مشابه می‌توان به «خانه مجسمه‌های مومی» (۱۹۵۳)، «دو چهره دکتر جکیل» شرکت همر (۱۹۶۰)، «وحشت در موزه موم» (۱۹۷۳) و «جک قاتل» با بازی کلاوس کینسکی (۱۹۷۶) و همچنین «مرز جنون» (۱۹۸۹) و «از جهنم» (۲۰۰۱) اشاره کرد. فیلم کلاً یک اثر ترسناک «کلاسیک و قدیمی» است که سرگرمی‌اش تاریخ مصرف ندارد، چون این‌جور فیلم‌ها دهه به دهه باز هم ساخته می‌شوند. فیلم «گولم لایم‌هاوس» نمونه موفق و جدیدتری از این دست آثار است. اگر حوصله لباس‌ها و صحنه‌پردازی‌های رنگارنگِ عصر ویکتوریا، کالسکه‌های اسبی، خیابان‌های سنگ‌فرش و مه گرفته، قتل‌های هولناک (بدون خون‌ریزی زیاد) و زنان زیبای دهه ۱۸۹۰/اواخر قرن نوزدهم را دارید، اصلاً دست‌دست نکنید. درباره مورد آخر بگویم که لورا دوون بلوند در نقش ماری شامپلین خیره‌کننده است؛ زن بدنامی اهل نیواورلئان که قاتل (پاتریک اونیل) او را اجیر می‌کند تا ناآگاهانه در کارهای پلیدش به او کمک کند. جالب اینجاست که شباهت‌های چشمگیری با فیلم سیاه و سفید «متجاوز تاریک» (Dark Intruder) دارد که سال قبلش اکران شده بود. زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۹ دقیقه است و در استودیوهای وارنر برادرز بربنک در شمال غربی لس‌آنجلس فیلم‌برداری شده. نمره: B
Sierbahnn (منتقد)
این فیلم رسماً بخش دوم یا سوم از یک مجموعه پنج‌قسمتیه! فیلم از همون اول جوری شروع میشه که انگار وسطِ داستانیم؛ با شخصیت‌های جاافتاده‌ای که قبل از این فیلم ماجراهایی داشتن و بعدش هم ادامه میدن. از این نظر، حس می‌کنید قسمت دوم یا سوم از یک پنج‌گانه است. خود فیلم عالیه، یک اثر تاریخیِ جذاب؛ و با اینکه سیستم «آلارم» فقط یک کلک تبلیغاتیِ هیجان‌انگیز مال همون دوران و یادگار اون زمانه، اما خدایی باحاله. داستان، کارگردانی، انتخاب بازیگرا و فضاسازی کاملاً به‌جا و درست از آب دراومده. حتماً ارزش دیدن داره.
2026-05-09