Cyborg 2087

CinemaSerf (منتقد)

مایکل رنی بار دیگر لباس فویلی براقش را تنش کرده تا بیاید و به بشریت هشدار دهد که رفتارش را اصلاح کند! منتهی این بار در نقش سایبورگی به نام «گارث ۷» ظاهر شده که از سال ۲۰۸۷ به گذشته فرستاده شده تا جلوی فرآیندی را بگیرد که در نهایت توانایی فکر کردن مستقل را از همه ما می‌گیرد. او موفق می‌شود با «دکتر میسون» (با بازی کارن استیل) متحد شود، اما خیلی زود متوجه می‌شوند همان حکومتی که می‌خواهند متوقفش کنند هم مأمورانی به گذشته فرستاده؛ بنابراین نه تنها زمان، بلکه آدم‌های دیگری از آینده هم علیه‌شان هستند.

این فیلم یک اثر کم‌خرج، سرگرم‌کننده و بازاریِ یک‌بارمصرف مخصوص بعدازظهرهاست که فیلم‌نامه‌ای بسیار سطحی دارد و اصلاً بویی از علم یا شخصیت‌پردازی درست نبرده است. با توجه به تدوین شلخته فیلم، به نظر می‌رسد رنی کلاً یک روز سر صحنه فیلمبرداری بوده؛ جلوه‌های ویژه (به‌ویژه ایمپلنت‌های زیستی‌اش) هم چنگی به دل نمی‌زنند. عجیب این‌جاست که اگر فیلم سیاه و سفید بود شاید ظاهر بهتری پیدا می‌کرد، رنگی بودنش فقط باعث شده بیشتر شبیه یک کار سرهم‌بندی‌شده به نظر برسد. پتانسیل پرداختن به یک ایده امتحان‌پس‌داده را داشت، اما متأسفانه چیز جدیدی برای ارائه ندارد و دوران اوج ستاره اصلی‌اش هم خیلی وقت است که گذشته است.