A Fine Madness
سامسون شیلینتو شاعر نیویورکی با آیندهای درخشان و نسبتاً مشهور است، اما آدم مشکلداری است که همین دردسرساز میشود. او چهار ماه در پرداخت نفقه عقب افتاده و شغل روزمرهاش بهعنوان قالیشویی هم جوابگوی پرداخت این بدهی سنگین نیست. اما او چندان این را مشکل خودش نمیداند: این مسئلهی دادگاه، پلیس و همسر سابقش بورلی است. او در کنترل تمایلاتش نسبت به زنان مشکل دارد؛ در عوض، آنها هم نسبت به او بیتفاوت نیستند. او در حال نوشتن شعر حماسیاش است، و این کار پنج سال است که ادامه دارد، اما دچار یک بلوک فکری شدید شده—و شاید دارد رابطه جنسی را جایگزین این ناتوانی در نوشتن کند. همسر فعلی، صبور و وفادار او، رودا شیلینتو از طبقهی کارگر، معتقد است که مشکلات سامسون ممکن است او را به سمت خودکشی سوق دهد. او از قبل مستعد طغیانهای خشونتآمیز است، هرچند رودا میداند خشونت او نسبت به خودش فقط از سر شوخی است؛ او میداند سامسون هرگز عمداً به او آسیب فیزیکی نمیرساند. وقتی رودا رواندرمانگر دکتر اولیور وست را در یک برنامهی گفتگوی تلویزیونی میبیند، معتقد است که او میتواند مشکلات سامسون را حل کند. سامسون نمیخواهد درباره زندگیاش با دکتر وست صحبت کند، اما تا حد زیادی به خاطر شرایط قبول میکند او را ببیند؛ تراوشات خلاقانهاش دوباره شروع شده و فکر میکند میتواند از مطب دکتر وست بهعنوان جایی برای نوشتن استفاده کند و در عین حال از دست پلیسی که دنبالش است پنهان شود. اما معاشرت سامسون با دکتر وست عوارض خاص خودش را دارد، بهویژه با همسر ناراضی دکتر وست، لیدیا وست، که شوهرش به او بی توجهی میکند؛ و با همکار دکتر وست، دکتر منکن، که به دنبال یک انسان به عنوان سوژه برای آزمایش روش جراحی جدیدش یعنی لوبوتومی است.
سال انتشار: 1966 کارگردان: Irvin Kershner ژانر: Comedy، Drama، Romance نویسندگان: Elliott Baker امتیاز: 5.6نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
_**کمدی هجوآمیز و عجیبوغریب دربارهی یک آدم سرکشِ روی اعصاب و بیکفایتی دکترهای قلابی سلامت روان**_ یک آدم خلاق و بدرفتار در منهتن (شان کانری) دچار بلوک فکری شده و همسر پیشخدمتش (جوآن وودوارد) او را مجبور میکند پیش یک روانپزشک (پاتریک اونیل) برود، اما پاپسکشیدنهای این مرد حوصلهسربر با همسر روانپزشک (جین سیبرگ) اوضاع را بدتر میکند. در همین حال کلایو رویل در نقش یک جراح مغز دیوانه ظاهر میشود. باورتان بشود یا نه، «دیوانگی زیبا» (۱۹۶۶) هیچ ربطی به ماجراهای جاسوسی ندارد، بلکه یک کمدی مضحک و دیوانهوار از منهتن است که تم آن بعدها به شکلی بسیار مؤثرتر در «دیوانهای از قفس پرید» (۱۹۷۵) اجرا شد. با این حال، تماشای شان کانری در نقش یک شاعر بدعنق، الکلی و زنباره که برای امرار معاش قالیشویی میکند، سرگرمکننده است. وودوارد هم در نقش همسری که قرار نیست زیر بار زور برود، جذاب ظاهر شده. صحبت از آن شد، فیلم در بخش زنانه با حضور چهرههایی مثل سیبرگ و سو آن لانگدون (میس والنیکی) نمرهی قبولی میگیرد. کالین دوهورست هم آفتابی میشود. فیلم ارزش آن را دارد که صرفاً برای سفر در زمان به منهتنِ اواسط دههی ۶۰ تماشا شود. زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۴ دقیقه است و در بخش شرقی منهتن و لانگ آیلند فیلمبرداری شده است. نمره: B-
2020-12-07