The Jokers

CinemaSerf (منتقد)

خب، شاید مایکل وینر با زدن اون شعار روی پوستر که ادعا می‌کرد فیلم به اندازه «توپ‌قاپی» (۱۹۶۴) هیجان‌انگیزه یکم زیاده‌روی کرده باشه، اما با این حال هنوزم یک فیلم سرقتِ کمدی و جنایی خیلی سرگرم‌کننده است. مایکل کرافورد در نقش «مایکل» ظاهر شده که از هنگ ارتش بیرونش انداختن؛ اصلاً معلوم میشه کلاً عادت داره از هر جایی اخراج بشه! اون با برادر موفق و شیک‌پوشش «دیوید» (اولیور رید) همراه میشه و دو تایی تصمیم می‌گیرن یک انتقام پر سروصدا بگیرن. اما چطوری؟ خب، یک سر زدن به برج لندن زود تکلیف همه‌چیز رو روشن می‌کنه. کرافورد برای خودش یک هویت جعلی به عنوان یک بمب‌گذار ایرلندی می‌سازه و با تبدیل قوری‌های قهوه و خرت‌وپرت‌ها به بمب‌های دست‌ساز، حسابی سیستم امنیتی رو به وحشت می‌ندازن... خلاصه روز سرقت اصلی می‌رسه و شاهکار نقشه‌شون با موفقیت عملی میشه. قرار بود اموال دزدی رو پس بدن، ولی درست همین‌جا برنامه‌شون به هم می‌ریزه؛ «مایکل» زیر بخش‌هایی از قول‌وقرارشون می‌زنه و «دیوید» بخت‌برگشته رو دست‌تنها توی هچل و هلفدونی می‌اندازه!

حضور یک تیم بازیگری مکمل عالی مثل هری اندروز، سر مایکل هوردرن، دانیل ماسی و جیمز دونالد در کنار فیلمنامه‌ای پر از ریتم و طنز خوب از ایان لا فرنه و دیک کلمنت (که بعدها سیت‌کام کلاسیک و معروف بی‌بی‌سی یعنی «Porridge» رو نوشتن)، باعث شده این فیلم خیلی بهتر از چیزی باشه که انتظارش رو داشتم. رید و کرافورد شیمی خیلی خوبی با هم دارن و فیلم واقعاً سرگرم‌کننده و حال‌خوب‌کنه.