Lord Love a Duck
باربارا ان گرین، دانش‌آموز سال آخر دبیرستان، برای رسیدن به رویاهایش یعنی محبوب شدن، پیدا کردن شغل، پیدا کردن شوهر و شاید حتی ستاره سینما شدن، باید بر موانع زیادی غلبه کند: او فقیر است، پدر و مادرش طلاق گرفته‌اند و مادرش پیشخدمت کافه است. با این حال، درست در کنار او، بهترین دوست و مربی‌اش (سوونگالی)، آلان قرار دارد. او کمک می‌کند تا باربارا ۱۲ ژاکت کش‌باف پشمی، شغلی در دفتر مدیر مدرسه، تعطیلات بهار در بالبوآ و خیلی چیزهای دیگر به دست آورد. در این مسیر، فیلم به طعنه به رسوم نوجوانان، فیلم‌های ساحلی با مایو، بزرگترهای مسئول، قشر متمول باشگاه‌های کشور، برنامه‌های جوانان مسیری، فانتزی‌های مردان مسن و معصومیت دختران نوجوان می‌تازد.
سال انتشار: 1966 کارگردان: George Axelrod ژانر: Comedy، Drama، Romance نویسندگان: Al Hine، Larry H. Johnson، George Axelrod امتیاز: 6.3راهنمای والدین Lord Love a Duck
نقدها و نظرات
tricksy (منتقد)
اوایل دهه ۱۹۶۰ دوران طلایی طنزهای کمدی سیاه در سینمای آمریکا بود. همه‌مان فیلم‌های «دکتر استرنجلاو»، «پروفسور ماتی»، «لولیتا»، «یک، دو، سه» و «عزیز» را به یاد داریم. از یک جهل، این شاهکار مهجور اوج آن دوران بود. با اینکه اکسلرود مثل کوبریک یا وایلدر یک نابغه نبود، اما این فیلم دقیقاً به هدف می‌زند. به آن مثل نسخه‌ای تاریک‌تر و بسیار خشن‌تر از فیلم «راشمور» نگاه کنید که در آن تقریباً تمام خدایان دروغین تمدن ما - واعظان دروغین، روانکاوی، «آموزش» عمومی، مصرف‌گرایی، «فرهنگ» جوانان - روی ترازو گذاشته شده و ناکارآمد تشخیص داده می‌شوند. رودی مک‌داول و تیوزد ولد دو تا از بهترین اجراهای کمدی تاریخ را ارائه می‌دهند. در واقع، مک‌داول برای هر آن‌کس که می‌خواهد یک آنارشیست باشد، الهام‌بخش است. این فیلم باید بیشتر دیده شود - و درباره‌اش بحث شود. اسکورسیزی روزی این فیلم را در فهرست «لذت‌های گناه‌آلود» خود قرار داد: او هیچ گناهی نکرده، این فیلم فوق‌العاده است!
2015-06-10Wuchak (منتقد)
هجوی عجیب‌وغریب از فرهنگ اواسط دهه ۶۰ با بازی رودی مک‌داول و تیوزد ولد که در سال ۱۹۶۶ اکران شد و به کارگردانی جورج اکسلرود ساخته شد. «خدای من، یک اردک را دوست داشته باش» یک کمدی/درام طنز عجیب درباره یک دانش‌آموز نابغه خونسرد (رودی مک‌داول) است که مجذوب دختری در سال آخر دبیرستان (تیوزد ولد) شده و از استعداد ماورایی‌اش برای برآورده کردن آرزوهای مشکوک او استفاده می‌کند. لولا آلبرایشت نقش مادر پیشخدمت کافه دختر را بازی می‌کند و هاروی کورمن در نقش مدیر مدرسه حضور دارد. مارتین West نقش نامزد نهایی دختر و روث گوردون نقش مادر او را بازی می‌کنند. این یک طنز همه‌جانبه از فرهنگ نوجوانان در اواسط دهه ۶۰ است که اهدافی از فیلم‌های ساحلی دهه ۶۰ گرفته تا ازدواج/طلاق و آموزش پیشرو را نشانه رفته است. منحصربه‌فرد بودن و عجیب بودن آن نقطه قوتش است. نزدیک‌ترین مقایسه می‌تواند ترکیبی از «دهکده غول‌ها» (۱۹۶۵) و شاید «چه خبر پوسی‌کت» (۱۹۶۵) باشد. فیلم به شدت بین کمدی، طنز، درام، تراژدی و طنز سیاه در نوسان است. تنها نکته منفی واقعی این است که فیلم به شکلی غیرقابل توضیح به صورت سیاه‌وسفید فیلمبرداری شده، که برای یک فیلم تجاری و عامه‌پسند محصول سال ۱۹۶۵ پوچ به نظر می‌رسد. مک‌داول در هنگام فیلمبرداری ۳۶ ساله بود و نقش یک دانش‌آموز سال آخر دبیرستان را بازی می‌کرد، کاری که به خاطر چهره جوانش و عکاسی سیاه‌وسفید که سنش را پنهان می‌کرد، به خوبی از پسش برآمد. شخصیت او، آلان «مولیموکس» مسگریو، جذاب است و ترکیبی از سوونگالی، پروفسور هیگینز و فاوست پس از معامله‌اش با مفیستوفل به نظر می‌رسد. برخی مولیموکس را یک نابغه دست‌وپاچلفتی (نرْد) توصیف کرده‌اند. در حالی که او مشخصاً مغز متفکر است، اما یک فرد دست‌وپاچلفتی نیست چون بسیار باحال، بااعتمادبه‌نفس و بی‌تفاوت است و تقریباً نسبت به کسانی که آن‌ها را پایین‌تر از خود می‌داند (که اتفاقاً شامل همه، چه نوجوان و چه بزرگسال می‌شود) لحنی تحقیرآمیز دارد. شعار تبلیغاتی فیلم این است: «داستان مردی است که در دنیای دیوانه ما زندگی می‌کند و ناگهان کاملاً عاقل شده و دست به قتل عام می‌زند.» چه چیزی باعث سقوط این فرد فوق‌العاده شد؟ obsesion (تک‌سویی) او نسبت به باربارا ان زیبا اما سطحی‌نگر (وِلد)، که قدرت برآورده کردن هر هوس او را داشت، اما نمی‌توانست او را وادار کند عاشقش شود. نابغه بودن در دبیرستان، در کنار موهبت بودن، یک نفرین اجتماعی هم هست. آلان به شدت به باربارا ان جذب شده بود، اما می‌دانست او دختری نیست که به خاطر او سر و دست بشکند. با این حال او قدرت زنانه خود را بر روی او اعمال می‌کرد. در حالی که از فیلمبرداری سیاه‌وسفید متنفرم، این یکی از بهترین فیلم‌ها درباره فرهنگ دهه ۶۰ از آن دوران است. اکسلرود چشم خوبی برای فیلمبرداری از زنان داشت و لین کری خیره‌کننده در نقش سالی می‌درخشید، بدون اینکه بخواهیم زیبایی‌های حاشیه‌ای دیگر را نادیده بگیریم. بی‌احترامی به خانم وِلد عزیز نباشد، اما او کمترین جذابیت را در میان آن‌ها داشت. در نهایت، من نیمه اول پرجنب‌وجوش فیلم را به نیمه دوم که به سمت درام، تراژدی و طنز سیاه تغییر مسیر می‌دهد، ترجیح می‌دهم. اما حداقل نمی‌توانید شکایت کنید که فیلم تک‌بعدی است. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۵ دقیقه است و در منطقه لس‌آنجلس (وستی هالیوود، بورلی هیلز و نیوپورت بیچ) فیلمبرداری شده است. نویسندگان: اکسلرود و لاری اچ. جانسون فیلمنامه را بر اساس رمان آل هاین نوشته‌اند. نمره: A-/B+
2018-05-19