Lt. Robin Crusoe U.S.N.
ستوان رابین کروزو یک خلبان نیروی دریایی است که پس از نقص فنی در موتور، با چتر از هواپیما بیرون می‌پرد. او به یک جزیره بهشتی متروکه می‌رسد و در آنجا خانه‌ای می‌سازد، یک زیردریایی رهاشده پر از وسایل جالب پیدا می‌کند که می‌تواند از آن‌ها استفاده کند، و همچنین یک شامپانزه جا مانده از برنامه فضایی ایالات متحده و دختری بومی به نام وِنزدی (Wednesday) را پیدا می‌کند که توسط پدرش تبعید شده است. ونزدی فکر می‌کند کروزو می‌خواهد با او ازدواج کند، و وقتی پدرش برای بردن او به جزیره می‌آید و کروزو از ازدواج با او سر باز می‌زند، آشوب به پا می‌شود.
سال انتشار: 1966 کارگردان: Byron Paul ژانر: Adventure، Comedy، Family نویسندگان: Walt Disney، Don DaGradi، Bill Walsh امتیاز: 5.8نقدها و نظرات
r96sk (منتقد)
عجیب است، نه از آن مدل خوبش. در خیلی از بخش‌ها، «ستوان رابین کروزو» واقعاً شبیه نسخه بازسازی‌شده‌ی فیلم «خانواده سوئیسی رابینسون» محصول دهه ۱۹۶۰ به نظر می‌رسد - داستان تفاوت‌هایی دارد، اما به‌راحتی می‌توان استدلال کرد که این فیلم فقط رنگ‌ولعابی تازه به آن اثر قبلی زده است. خیلی بدبینانه‌ست؟ احتمالاً. برای یک فیلم کمدی، کمبود واقعی سرگرمی و طنز در آن به چشم می‌خورد. فکر نکنم حتی یک بار هم خندیده باشم. در مورد بازیگران، دیک ون دیک (Dick Van Dyke) بهترین بخش فیلم است، هرچند شخصیتش نسبتاً فراموش‌شدنی است. نانسی کوان (Nancy Kwan) قابل قبول است اما راستش را بخواهید، به ندرت فرصتی پیدا می‌کند تا مهارت‌های بازیگری‌اش را نشان دهد. مطمئن نیستم که پیام فیلم را هم کاملاً درک کرده باشم. حقوق زنان؟ پایان‌بندی فیلم که تقریباً از هیچ‌جا ظاهر می‌شود، کاملاً در تقابل با آن است. روی هم رفته، این فیلم برای من بسیار کند و غیرجذاب بود.
2020-07-26Finetunes (منتقد)
چندان طرفدار دیک ون دیک نیستم (اما باید اعتراف کنم نمی‌شود دوستش نداشت) و کمتر از آن طرفدار فیلم‌های لایو اکشن کلاسیک دیزنی هستم. اما هوس نوستالژی دهه ۶۰ به سرم زده بود و این فیلم را ندیده بودم؛ بنابراین با اینکه توی لیست تماشایم نبود، گفتم بگذار امتحانش کنم. متأسفانه، فیلم همان آشغال کلیشه‌ای دیزنی در آن دوران بود. دیک ون دیک تمام تلاشش را کرد اما فیلمنامه ضعیف، ضعیف، ضعیف بود! میمون و آتش‌بازی (در پایان) نکات برجسته فیلم بودند. اما پایان‌بندی واقعاً شوکه‌کننده بود! داستان را لو نمی‌دهم اما باورم نمی‌شد پایان‌بندی تا این حد بی‌محتوا باشد، به‌خصوص در تضاد با ادعای حمایت از حقوق زنان. پ.ن: در پرده سوم حدود ۵ دقیقه خوابم برد، بنابراین نمی‌توانم با قطعیت بگویم، اما رابین کروزو هرگز وقت نگذاشت از هیچ‌کدام از اهالی جزیره بپرسد دقیقاً کجای کشتی شکسته قرار دارد! فکر می‌کنم این اولین سوالی بود که باید از نانسی کوان وقتی برای اولین بار دیدش می‌پرسید. از جنبه مثبت، جزیره و فیلم‌برداری بسیار زیبا بودند و دلم می‌خواهد همین الان بروم آنجا و بازنشسته شوم.
2022-02-24